Archives

Religieus mysterie, mysterieuze religie

Titel 'Wat is er gebeurd?'

Bijzondere wandtapijten met de grote maatschappelijke thema’s als inspiratie

De textielkunstenaar Marjo van der Leeuw – Lauwereys exposeert in het Leids Wevershuis een aantal wandkleden in diverse technieken, waaronder vrijborduren, vilten, roesten en ecoprinten. De kunstwerken zijn geïnspireerd door universele thema’s zoals Weltschmerz, geloof en hoop en in ieder werk worden de levensvragen anders beantwoord. De tentoonstelling is te zien tot 3 maart 2019.

Detail uit 'Phoenix. Op weg naar hoop', textielverharder.
Detail uit ‘Phoenix. Op weg naar hoop’, textielverharder.
Maatschappelijke thema’s
Vervuiling, vluchtelingen, overbevolking, plastic troep, IS, terrorisme, haastig leven en de drukte in deze tijd. Er zijn oorlogen omdat religies botsen en er is geen respect meer voor elkaar. Macht en geld zijn dé middelen om leider te worden, maar daarin mist men inhoudelijke kennis en bezorgdheid over de mensheid en onze aarde. Mensen gaan eraan onderdoor. Geloven mag niet meer in onze maatschappij en alle mysteries moeten wetenschappelijk verklaard worden.
Detail uit de 'Zeven scheppingsdagen', vrijborduren.
Detail uit de ‘Zeven scheppingsdagen’, vrijborduren.
Met textiel en andere materialen en probeert Van der Leeuw deze emotie van ‘wereldpijn’ over te brengen. Het woord wereldpijn komt van het Duitse woord ‘Weltschmerz’, het gevoel van diepe droefheid, pijnlijk ervaren melancholie door verdriet ontstaan door de onvolmaaktheid van de wereld.
Universele vragen
Van der Leeuw vraagt zich in deze expositie af of er nog stilte is in onze wereld. Waar is de rust in onze maatschappij gebleven? Hoe kunnen wij vreedzaam leven? Waar is het respect voor onze omgeving? Mogen we nog geloven? Wat is de zingeving van het leven? Is er een God? Een iets of een niets?
Detail uit de 'Heiligenmuur', foto's met gelmedium overgebracht op stof, roesten en ecoprinten.
Detail uit de ‘Heiligenmuur’, foto’s met gelmedium overgebracht op stof, roesten en ecoprinten.
Ja, er is hoop. Door de kunstenaar weergegeven in verscheidene symbolen. Een phoenix ontworstelend uit het vuur, kruisen als teken van het christendom en amuletten ter bescherming voor kwaad. De hoop dat er meer is dan alleen het leven op aarde. Op deze tentoonstelling komen wanhoop en hoop samen. Geloof en mysterie komen samen op een punt van hoop.
Titel 'Vervolging'.
Titel ‘Vervolging’.
Detail uit 'Het kwade en het goede', roesten en ecoprint.
Detail uit ‘Het kwade en het goede’, roesten en ecoprint.
Bijzondere textiele technieken
Van der Leeuw bewerkt textiel met een veelheid aan bijzondere technieken, zoals vrijborduren, foto’s afdrukken met gelmedium op stof, zelf stoffen kleuren door middel van roesten en ecoprinten, vilten en werken met textielverharder. Het resultaat is een collectie wandkleden met een mysterieuze uitstraling die oproept tot introspectie en reflectie.
Openingstijden
Dinsdag t/m zondag 13.00 – 16.00 uur

Bovenste foto: titel ‘Wat is er gebeurd?’

Titel 'Ieder huis draagt zijn kruis'.
Titel ‘Ieder huis draagt zijn kruis’.
Titel 'Wie bent u?'
Titel ‘Wie bent u?’
'Zoom into infinity', vrijborduren.
‘Zoom into infinity’, vrijborduren.
Deel dit artikel
FacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailFacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailby feather

Cultural Threads

A Reversed Retrogress, Scene 1, Mary Sibande, 2013.

Textiel als medium voor politiek-maatschappelijke vraagstukken

We leven in een wereld waarin grenzen tussen landen en mensen vervagen, machtsverhoudingen ingrijpend verschuiven en culturen vermengen. De tentoonstelling ‘Cultural Threads’ presenteert bijzonder werk waarin hedendaagse kunstenaars textiel als krachtig instrument gebruiken om hun ideeën te verbeelden over politiek-maatschappelijke vraagstukken. Zij verbinden textiel aan hun eigen zoektocht naar afkomst en identiteit in een steeds verder globaliserende wereld of ze gebruiken het om geschiedenissen te ontrafelen en nieuwe toekomstperspectieven te schetsen. ‘Cultural Threads’ is tot 12 mei 2019 te zien in het TextielMuseum.

In opdracht van het TextielMuseum ontwikkelden vier kunstenaars nieuw werk in het TextielLab, het atelier van het TextielMuseum. De tentoonstelling geeft inzicht in het onderzoek- en maakproces van de kunstenaars door films, schetsen, stalen en inspiratiebronnen te tonen.
Red Thread door Eylem Aladogan, 2018, hoog 170 x breed 240 cm.
Red Thread door Eylem Aladogan, 2018, hoog 170 x breed 240 cm.
The Haunted Fields (for the love of my Father) door Eylem Aladogan, 2018, hoog 170 x breed 240 cm.
The Haunted Fields (for the love of my Father) door Eylem Aladogan, 2018, hoog 170 x breed 240 cm.
Eylem Aladogan, Turkije toen en nu
Eylem Aladogan verdiepte zich in de textielnijverheid van het Ottomaanse Rijk. Aanleiding voor haar interesse in deze periode is de huidige politieke actualiteit in Turkije. In het regime van Erdogan is er sprake van een verheerlijking van de Ottomaanse periode. In de wandkleden die Aladogan ontwierp, verwerkte ze florale motieven uit de Ottomaanse textielkunst. Zo reflecteert ze op de relatie tussen de schoonheid van ornament en politieke macht. Haar werk houdt verband met de relatie tot haar vader, die als arbeidsmigrant vanuit Turkije naar Nederland kwam. De gesprekken die zij met elkaar voerden over democratie, vrijheid en nationalisme speelden een belangrijke rol in de vorming van haar politieke bewustzijn. De twee wandkleden zijn een tastbare getuigenis van deze dialoog tussen twee generaties.
Memory Unsettled (detail) door Célio Braga, 2016, vlonder hoog 10 x breed 250 x diep 250 cm - foto Josefina Eikenaar.
Memory Unsettled (detail) door Célio Braga, 2016, vlonder hoog 10 x breed 250 x diep 250 cm – foto Josefina Eikenaar.
Borduren, naaien, stoppen en perforeren
Célio Braga ontwikkelde voor het TextielMuseum de installatie ‘Memory Unsettled’, waarin hij de kwetsbaarheid van het menselijk bestaan onderzoekt. Vaak hanteert Braga ambachtelijke technieken als borduren, naaien, stoppen en perforeren om deze kwetsbaarheid te verbeelden. Hij verzamelde voor dit werk doeken van over de hele wereld: van Nederland en Frankrijk tot Portugal, Indonesië en Brazilië. Braga bracht er verschillende borduursels op aan. ‘Memory Unsettled’ verbindt persoonlijke herinneringen, symboliek en rituelen uit verschillende culturen en periodes om de emotionele realiteit van het leven, de dood, vergankelijkheid en liefde te verbeelden.
Tampan Tree of Life, Tampan Womb of Time en Tampan Mirrored Ship #3 door Jennifer Tee, 2016 - foto Josefina Eikenaar.
Tampan Tree of Life, Tampan Womb of Time en Tampan Mirrored Ship #3 door Jennifer Tee, 2016 – foto Josefina Eikenaar.
Tampan Tree of Life (detail), Jennifer Tee, 2016 - foto Josefina Eikenaar.
Tampan Tree of Life (detail), Jennifer Tee, 2016 – foto Josefina Eikenaar.
Wedergeboorte van een Sumatraanse textieltraditie
Jennifer Tee deed de afgelopen jaren onderzoek naar palepai en tampan textielen uit Zuid-Sumatra, Indonesië. Tee is gefascineerd door de kleden, omdat ze een geheugen in zich dragen dat getuigt van culturele uitwisseling en een lange handelsgeschiedenis. De kleden worden tegenwoordig niet meer gemaakt. Wel zijn er een aantal exemplaren in Nederlandse museumcollecties te vinden uit de koloniale periode. Voor het TextielMuseum ontwikkelde Tee zes geweven en geborduurde wandkleden geïnspireerd op deze doeken. In het motief is een schip verwerkt, dat symbool staat voor de levensreis, voor transitie en voor een onbekende toekomst. Voor Tee heeft dit motief persoonlijke betekenis: haar vader migreerde per schip van Indonesië naar Nederland.
Ship of Souls, Tree of Life en Womb of Time #4 door Jennifer Tee, 2016 - foto Josefina Eikenaar.
Ship of Souls, Tree of Life en Womb of Time #4 door Jennifer Tee, 2016 – foto Josefina Eikenaar.
Voyage #7 (1763-1765) (detail) door Vincent Vulsma, 2017 - foto Josefina Eikenaar.
Voyage #7 (1763-1765) (detail) door Vincent Vulsma, 2017 – foto Josefina Eikenaar.
De trans-Atlantische slavenhandel en textiel
Vincent Vulsma ontwikkelde voor het TextielMuseum een installatie bestaande uit drie series: ‘Guinea’, ‘Return’ en ‘Voyage’. Deze werken komen voort uit het bestuderen van de trans-Atlantische slavenhandel en de rol die goederen als textiel en indigo hierin hebben gespeeld. Vulsma onderzoekt in zijn werk het logistieke mechanisme achter deze handel. Op basis van de in het Zeeuws Archief bewaarde boekhouding van de Middelburgse Commercie Compagnie (MCC) zet Vulsma informatie uit de logboeken van achttiende-eeuwse Nederlandse slavenschepen om in sculpturen en geweven en gelaserde doeken.
Naast de collectieopdrachten toont ‘Cultural Threads’ bestaand werk van internationale kunstenaars die zich met dezelfde thema’s bezighouden: Hana Miletić, Otobong Nkanga, Aiko Tezuka en Mary Sibande.
Certainty / Entropy (Peranakan 2) door Aiko Tezuka, 2014, hoogte 76 x breedte 71,5 cm - foto Edward Hendricks.
Certainty / Entropy (Peranakan 2) door Aiko Tezuka, 2014, hoogte 76 x breedte 71,5 cm – foto Edward Hendricks.
Kunstkameraden YOU! @Textielmuseum
KunstKameraden YOU! nodigt 25 jonge nieuwkomers en vijf kunstenaars uit Tilburg en omgeving uit om gezamenlijk te werken aan de creatie van nieuwe kunstwerken, die parallel aan ‘Cultural Threads’ tentoongesteld worden op het Panoramadeck van het TextielMuseum. In deze kunstwerken geven de jongeren uiting aan de culturele verwevingen zoals zij die ervaren. Het TextielMuseum, met het bruisende TextielLab en bijzondere tentoonstellingen, is een inspirerende locatie voor KunstKameraden YOU! Jongeren kunnen hier kennis maken met allerlei vormen van maken en creëren: van kunst en design tot mode en populaire cultuur.
KunstKameraden is een initiatief van De Cultuurkantine. Zij hebben de afgelopen tien jaar al bijna 350 jongeren als kunstkameraad gekoppeld aan lokale kunstenaars. Daar zijn indrukwekkende werken en warme verbindingen uit voortgekomen. Het TextielMuseum biedt dan ook graag ruimte aan dit bijzondere project.
Caught in the Rapture door Mary Sibande, 2009 - foto Gallery Momo.
Caught in the Rapture door Mary Sibande, 2009 – foto Gallery Momo.
Publicatie
Bij de tentoonstelling verschijnt een rijk geïllustreerde publicatie (uitgave TextielMuseum, auteurs Jessica Hemmings, Caroline Boot, Liza Swaving en Christel Vesters). De themakeuze van de tentoonstelling is mede geïnspireerd door het boek Cultural Threads. Transnational Textiles Today (Bloomsbury, 2015) van prof. Jessica Hemmings. Speciaal voor de tentoonstellingspublicatie schreef Jessica Hemmings een essay over de kunstwerken in de tentoonstelling. Zij geeft daarin aandacht aan de belangrijke rol die kunstenaars en designers spelen in de verbeelding van mondiale geschiedenis, culturele verweving en identiteit.
Openingstijden
Dinsdag t/m vrijdag 10.00 – 17.00 uur
Zaterdag en zondag 12.00 – 17.00 uur

Bovenste foto: A Reversed Retrogress, Scene 1, door Mary Sibande, 2013.

txt, Is Not Written Plain (draft III), with Globe Aroma, Hana Miletić, 2017 - foto Kristien Daem.
txt, Is Not Written Plain (draft III), with Globe Aroma, Hana Miletić, 2017 – foto Kristien Daem.
Certainty / Entropy (Peranakan 2) door Aiko Tezuka (detail) - foto Edward Hendricks.
Certainty / Entropy (Peranakan 2) door Aiko Tezuka (detail) – foto Edward Hendricks.
Jennifer Tee aan het werk in het TextielLab - foto Tommy de Lange.
Jennifer Tee aan het werk in het TextielLab – foto Tommy de Lange.
Deel dit artikel
FacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailFacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailby feather

Kleur & abstractie – generaties in dialoog

Overzicht tentoonstelling, werken: muur links naar rechts: Rafaël Rozendaal, ‘Abstract Browsing 17 08 10X’, Peter Struycken, ‘'Boulez -22 -30 mei 04 -06 maart 05 -03.bmp', Ria van Eyk, ‘zonder titel’. Voorgrond: Heleen Klopper, ‘3d tapijt’. Foto Josefina Eikenaar.

Twee generaties kunstenaars verkennen kleur en vorm in textiel

Tot 3 maart 2019 is in het Textielmuseum in Tilburg in de expositie ‘Kleur & abstractie – generaties in dialoog’ een breed spectrum aan abstracte textiele werken te zien vanaf de jaren 1960 tot nu. Twee generaties kunstenaars en vormgevers treden met hun werken in een dialoog. Er wordt zowel werk getoond van de oudere generatie kunstenaars die het thema kleur en abstractie in het medium textiel verkent, als ook werk van de jongere generatie die geïnteresseerd is in het onderwerp. In enkele films, middels schetsen en stalen wordt ook het maakproces van een aantal kunstenaars belicht. Een primeur zijn de werken van Rafaël Rozendaal en Formafantasma, gemaakt in opdracht van het Textielmuseum.

Boulez-22 -30 mei 04 -06 maart 05 -03.bmp van Peter Struycken, 2004-2005, 272 x 160 cm - foto Joep Vogels.
Boulez-22 -30 mei 04 -06 maart 05 -03.bmp van Peter Struycken, 2004-2005, 272 x 160 cm – foto Joep Vogels.
Generaties in dialoog
Vierkanten en strepen in helderrood, roze, lichtblauw, turquoise en citroengeel voegen zich tot een immense, kleurrijke blokkendoos. De Nederlands-Braziliaanse kunstenaar Rafaël Rozendaal (*1980) creëert een hallucinerende kleurervaring met zijn vijf meter brede, geweven wandwerk ‘Abstract Browsing’ (2017). Rozendaal, woonachtig in New York, heeft in korte tijd naam gemaakt als internetkunstenaar gespecialiseerd in kleur en licht.
Sinds enkele jaren transformeert hij computerbeelden in het TextielLab tot felgekleurde geweven doeken. Hij treedt daarmee in de voetsporen van de Nederlandse meester van het kleurexperiment Peter Struycken (*1939). Zijn doeken ademen dynamiek en muzikaliteit. Al in 1969 gebruikt Struycken de computer voor het genereren van zijn kunst. In het TextielLab is hij een van de eerste kunstenaars die zich systematisch verdiept in de kleurmogelijkheden van computer-vervaardigde weefsels.
‘Zonder titel’ door Ria van Eyk, 1977-1978, 212 x 35 cm - foto Josefina Eikenaar.
‘Zonder titel’ door Ria van Eyk, 1977-1978, 212 x 35 cm – foto Josefina Eikenaar.
Amoeba van Studio Bertjan Pot, 2015, 393 x 252 cm - foto Moooi Carpets.
Amoeba van Studio Bertjan Pot, 2015, 393 x 252 cm – foto Moooi Carpets.
De rol van kleur
Kleuren roepen stemmingen op, zonder dat we ons daar op het moment van waarneming bewust van zijn. Zelfs bij een blind persoon verhoogt de hartslag bij het binnentreden in een rode ruimte. Beeldend kunstenaars gebruiken kleuren om formele en persoonlijke redenen, om uitdrukking te geven aan een emotie of een spirituele ervaring of om met de kijker te communiceren. Peter Struycken, Ria van Eyk, Lam de Wolf, geboren tussen 1939 – 1955, behoren tot de oudere generatie van kunstenaars die het thema kleur en abstractie in het medium textiel verkent. De jongere generatie die is geïnteresseerd in het onderwerp kleur en abstractie wordt vertegenwoordigd door kunstenaars als Reinoud van Vught en Rafaël Rozendaal maar ook vormgevers als Bertjan Pot en het Eindhovense duo Raw Color. Reinoud van Vught (*1960) hanteert, vergeleken met Struycken en Rozendaal, een zacht kleurpalet en een meer ambachtelijke werkwijze. Zijn poëtische wandkleden in subtiele natuurlijke tinten vinden hun oorsprong in een serie grote tekeningen waarin hij experimenteert met verf en water.
Driedimensionaliteit in textiel
Textiel in de kunst stond lange tijd synoniem voor het tweedimensionale vlak van wandkleden. De emancipatie van textiel als medium in de beeldende kunst vanaf de jaren ’60 brengt daar verandering in. Er ontstaan driedimensionale textiele werken en installaties: geweven sculpturen, doeken in latex gedompeld en materiaalexperimenten met synthetische garens, metaaldraad, sisal en hennep. De keuze voor textiel zorgt voor een bijzondere, visuele en fysieke ervaring. Désirée Scholten-van de Rivière en Loes van der Horst, maar ook Harry Boom, Lam de Wolf en Marjan Bijlenga zijn Nederlandse pioniers in het verkennen van de vormende mogelijkheden van textiel.
Fransje Killaars, ‘Hemelbed’ - foto Josefina Eikenaar.
Fransje Killaars, ‘Hemelbed’ – foto Josefina Eikenaar.
‘Zonder titel’ (detail) door Ria van Eyk, 1977-1978, 212 x 35 cm - foto Victor E. Nieuwenhuys.
‘Zonder titel’ (detail) door Ria van Eyk, 1977-1978, 212 x 35 cm – foto Victor E. Nieuwenhuys.
Vandaag de dag pakt een jongere generatie de draad op. Naast ambachtelijke technieken gebruiken zij de computer om complexe textiele structuren te creëren. ‘High Twist Wool / Silver Ellipse’ (2016), een weefsel van de Berlijnse kunstenaar Ursula Wagner, is er een goed voorbeeld van. Haar elegante draperie is opgebouwd uit meerdere lagen en neemt een driedimensionale vorm aan door een slim samenspel van garens en bindingen. Het Italiaanse ontwerpersduo Formafantasma deed onderzoek naar de toepassingen van licht met betrekking tot reflectie, schaduw, kleur en ruimte. Door het gebruik van spiegels en andere optische instrumenten ontstaan interessante visuele effecten. Achter het artistieke uiterlijk van de serie minimale lichtobjecten zit een high-tech, functionele benadering tot design verscholen.
Openingstijden
Dinsdag t/m vrijdag 10.00 – 17.00 uur
Zaterdag en zondag 12.00 – 17.00 uur

Bovenste foto: Overzicht tentoonstelling, werken: muur links naar rechts: Rafaël Rozendaal, ‘Abstract Browsing 17 08 10X’, Peter Struycken, ‘’Boulez -22 -30 mei 04 -06 maart 05 -03.bmp’, Ria van Eyk, ‘zonder titel’. Voorgrond: Heleen Klopper, ‘3d tapijt’. Foto Josefina Eikenaar.

Rood van Désirée Scholten, 1975, 300 x 155 cm - foto Josefina Eikenaar.
Rood van Désirée Scholten, 1975, 300 x 155 cm – foto Josefina Eikenaar.
Deel dit artikel
FacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailFacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailby feather

In het licht van de Godin

Waternimph - Dit werk is volledig opgebouwd met Sorbellosteken (een bepaalde borduursteek) van verschillende grootte en met verschillende garens. De 'Nimph' is een hoofdje van gips, de ronde schijf rechts is foam. Het geheel is bevestigd op gaas waarmee papier is geschept.

Wandkleden in gemengde textieltechnieken van Joke Hardenbol

In Museum het Leids Wevershuis is tot 10 maart een tentoonstelling te zien van kleurrijke wandkleden van Joke Hardenbol (1958), uitgevoerd in verschillende technieken. De titel van de tentoonstelling verwijst naar een terugkerend thema bij haar werken: de godin.

Crone - Crone is de naam die de Engelsen hebben voor een oudere wijze vrouw. In de godinnencultuur wordt een vrouwenleven in drie fasen ingedeeld: meisje-moeder-Crone. De achtergrond is fabric paper waarop kralen zijn geborduurd en de onderdelen bevestigd. Het hoofdje is van gips en voor de kraal en bloem zijn foam en Tyvek gebruikt.
Crone Crone is de naam die de Engelsen hebben voor een oudere wijze vrouw. In de godinnencultuur wordt een vrouwenleven in drie fasen ingedeeld: meisje-moeder-Crone. De achtergrond is fabric paper waarop kralen zijn geborduurd en de onderdelen bevestigd. Het hoofdje is van gips en voor de kraal en bloem zijn foam en Tyvek gebruikt.
De reden dat zij licht wil werpen op de godin is dat zij vrouwen ervan bewust wil maken dat goden niet altijd mannen zijn geweest. Lang voor het christendom werden overal ter wereld godinnen aanbeden en waren in het dagelijkse leven ook de vrouwen vaak de baas. In onze huidige tijd is het enige vrouwelijke overblijfsel Maria, die bij katholieken nog wel een redelijk belangrijke functie heeft als de moeder van Jezus.
Kunst als ondersteuning van bewustwording
In onze huidige tijd zijn vrouwen weer bezig grip op hun eigen leven te krijgen en krijgen ze ook weer meer te zeggen in de maatschappij. Dat is een goede ontwikkeling. De positie van mannen en vrouwen is nog steeds niet gelijkwaardig, maar zij wil daartoe een kleine bijdrage leveren door vrouwen bewust te maken van het feit dat het niet altijd zo geweest is dat mannen de wereld regeerden.
Joke Hardenbol aan het werk in haar atelier.
Joke Hardenbol aan het werk in haar atelier.
In eerste instantie waren Griekse en Egyptische godinnen haar inspiratie, maar na het lezen van het boek van Ineke Bergman, ‘Godinnen van eigen bodem’, waarin een aantal Nederlandse godinnen wordt toegelicht, is Nehalennia – een Zeeuwse godin van Romeinse oorsprong – één van haar favorieten.
Mixed media
Het werk van Hardenbol is heel divers en varieert van objecten aan de muur tot kunstenaarsboeken, sieraden, schalen en objecten van papier-maché. Zij werkt ook veel met materialen die in Nederland vrij onbekend zijn. Tyvek is zo’n materiaal; het vervormt bij verwarming. Fabric paper is een ander voorbeeld van een ongebruikelijke manier van werken met papier. Gelli printen (afdrukken maken met behulp van een gelatineplaat) is een van haar favoriete manieren om papier en textiel te kleuren. Het gebruik van deze technieken in combinatie met textiel en papier leidt tot verrassende objecten.
Bleu Silence - Deze is samengesteld uit verschillende materialen die samen in een verfbad zijn gegaan waardoor kleurnuances ontstonden. De lap is doorgeknipt, weer aan elkaar 'geborduurd' en vervolgens zijn er decoratieve elementen aangebracht van foam en Tyvek.
Bleu Silence
Deze is samengesteld uit verschillende materialen die samen in een verfbad zijn gegaan waardoor kleurnuances ontstonden. De lap is doorgeknipt, weer aan elkaar ‘geborduurd’ en vervolgens zijn er decoratieve elementen aangebracht van foam en Tyvek.
Zij werkt intuïtief en als zij met een nieuw werk begint weet zij meestal alleen met welke kleur of welke techniek zij wil beginnen. De rest volgt al werkend. Er komt telkens een kleur of techniek bij of verdwijnt juist weer. Zo bouwt zij laag over laag, meestal met gebruik van veel verschillende technieken, haar werk op. Hardenbol zegt: ‘het creëren van kunst maakt mij blij en gelukkig en ik hoop dat die blijdschap en dat geluksgevoel overgebracht wordt op de toeschouwer en op degenen die mijn workshops volgen.’
Collega’s die haar inspireren zijn de Amerikaanse Sherril Kahn en de Engelse Kim Thittichai. Hardenbol is actief lid van Steekplus (een landelijke vereniging van kunstenaars die werken met textiel). Zij woont in Dordrecht.
Joke Hardenbol ontmoeten?
Tijdens de tentoonstelling is Joke Hardenbol op de volgende dagen aanwezig om een nadere toelichting op haar werk te geven: 21 en 31 januari, 11, 25 en 28 februari en 11 maart.
Openingstijden
Dinsdag t/m zondag 13.00 – 16.00 uur

Bovenste foto: Waternimph
Dit werk is volledig opgebouwd met Sorbellosteken (een bepaalde borduursteek) van verschillende grootte en met verschillende garens. De ‘Nimph’ is een hoofdje van gips, de ronde schijf rechts is foam. Het geheel is bevestigd op gaas waarmee papier is geschept.

 

Nehalennia - Nehalennia is een godin die vooral in Zeeland werd vereerd. Zij is de godin van de vissers en de zeelui en de overgang (ook van hier naar het hiernamaals). Het groene licht dat boven de Schelde hangt door de soort alg die daar groeit is haar symbool. Vandaar de kleuren blauw voor water en groen voor het licht. De lap is opgebouwd uit borduursteken op wateroplosbaar vlies die vervolgens zijn gepunched tot een samenhangende lap. Een laag organza is erop gepunched en vervolgens weer het gipsen hoofd en een maan van foam (symbool van de godin).
Nehalennia.
Nehalennia is een godin die vooral in Zeeland werd vereerd. Zij is de godin van de vissers en de zeelui en de overgang (ook van hier naar het hiernamaals). Het groene licht dat boven de Schelde hangt door de soort alg die daar groeit is haar symbool. Vandaar de kleuren blauw voor water en groen voor het licht.
De lap is opgebouwd uit borduursteken op wateroplosbaar vlies die vervolgens zijn gepunched tot een samenhangende lap. Een laag organza is erop gepunched en vervolgens weer het gipsen hoofd en een maan van foam (symbool van de godin).

Vuur - Deze lap is op dezelfde manier gemaakt als de Nehalennia hierboven, maar zonder organza.

Vuur
Deze lap is op dezelfde manier gemaakt als de Nehalennia hierboven, maar zonder organza.- Hier is sneeuwgeverfde kaasdoek vervilt met wol en met de hand geborduurd. Sommige borduursteken zijn gepunched om op te gaan in de achtergrond. De uitstekende punten verbeelden de 'zoektocht' van de kunstenares.

Zoektocht naar de godin
Hier is sneeuwgeverfde kaasdoek vervilt met wol en met de hand geborduurd. Sommige borduursteken zijn gepunched om op te gaan in de achtergrond. De uitstekende punten verbeelden de ‘zoektocht’ van de kunstenares.

Deel dit artikel
FacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailFacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailby feather