Archives

Anni Albers in het Tate Modern

Studie voor een niet-uitgevoerd wandtapijt, 1926, gouache, 38,1 x 24,8 cm - foto The Josef and Anni Albers Foundation.

Tentoonstelling over de Duits-Amerikaanse weefster Anni Albers

Het museum Tate Modern in Londen organiseert in samenwerking met Kunstsammlung Nordrhein-Westfalen een tentoonstelling met textielwerken van de Duitse kunstenares Anni Albers. Nadat deze tentoonstelling tot september 2018 in Düsseldorf te zien was is deze nu naar Londen verhuisd. Ruim tweehonderd geselecteerde werken uit Europese en Amerikaanse musea worden bijeengebracht, waaronder treffende voorbeelden van haar abstract-geometrisch textielwerken, haar ‘pictorial weavings’, tekeningen, drukgrafiek, stoffenmateriaal en documenten en artikelen die haar vakmanschap illustreren.

Anni Albers in haar atelier in Black Mountain College, 1937 - foto Helen M. Post.
Anni Albers in haar atelier in Black Mountain College, 1937 – foto Helen M. Post.
Beginjaren in het Bauhaus
Anni Albers werd op 12 juni 1899 in Berlijn geboren in een gegoede joodse familie als Anneliese Fleischmann. Zij was van jongs af aan geïnteresseerd in kunst, schilderde in haar jeugd en studeerde onder de impressionist Martin Brandenburg van 1916 tot 1919. Uiteindelijk raakte ze hierin ontmoedigd toen de Oostenrijkse kunstenaar Oskar Kokoschka haar vroeg waarom ze eigenlijk schilderde. In 1922 begon zij met haar studie textielontwerp aan het Bauhaus in Weimar en Dessau. In eerste instantie had de richting glaskunst haar voorkeur, maar niet alle studies stonden destijds open voor vrouwen, waardoor zij – in eerste instantie met tegenzin – begon met weven. Zo volgde zij onder meer de speciale ‘Vorkurs’ van de Zwitserse kunstdocent Johannes Itten, en van de Duitse kunstenaar en architect Georg Muche. Haar toekomstige echtgenoot Josef Albers studeerde ook aan het Bauhaus, zij trouwden in 1925.
Dankzij haar lerares Gunta Stölzl raakte zij echter al snel geboeid door de weeftechniek en begon zij geometrische ontwerpen te maken. Legde zij zich aanvankelijk toe op het handweven, na de verhuizing van de Bauhaus naar Dessau in 1926 experimenteerde zij meer met machinaal weven. In die tijd verlegde het Bauhaus het accent meer van kunst naar het product en Albers ontwikkelde verschillende stoffen met speciale eigenschappen, zoals duurzaamheid, lichtweerkaatsing, geluidsdemping en kreukresistentie.
Wandkleed, ontworpen in 1926 in de Bauhaus-periode van Anni Albers, 203 x 119 cm (Bauhaus-Archiv Berlin).
Wandkleed, ontworpen in 1926 in de Bauhaus-periode van Anni Albers, 203 x 119 cm (Bauhaus-Archiv Berlin).
Vertrek naar de Verenigde Staten
Nadat het Bauhaus in 1933 onder druk van de Nazi’s werd gesloten, vertrok Anni met haar man, de Duits-Amerikaanse kunstschilder Josef Albers, vanwege de opkomst van het nationaalsocialisme naar de Verenigde Staten, waar beiden gingen doceren aan het befaamde Black Mountain College in Asheville, Noord-Carolina tot 1949. In 1949 werd Anni Albers de eerste ontwerper die een solotentoonstelling kreeg in het Museum of Modern Art in New York. Deze tentoonstelling voor het MoMA reisde van 1951 tot en met 1953 door de VS, waarmee Albers haar naam als een van de belangrijkste ontwerpsters van haar tijd definitief vestigde. Gedurende deze jaren maakte zij ook regelmatig reizen naar Mexico en Zuid-Amerika en werd een enthousiaste verzamelaar van pre-Columbiaanse kunst.
Knot, 1947, gouache op papier, 43,2 x 51 cm - foto The Josef and Anni Albers Foundation.
Knot, 1947, gouache op papier, 43,2 x 51 cm – foto The Josef and Anni Albers Foundation.
Het boek 'On Weaving' (Dover Craft Books) van Anni Albers.
Het boek ‘On Weaving’ (Dover Craft Books) van Anni Albers.
Eigen studio
In 1949 verhuisde zij met haar man naar Connecticut en richtte een studio in haar huis in. Zij ontving een opdracht van Gropius om een collectie van beddenspreien en ander textiel voor Harvard te ontwerpen. In de jaren ’50 werkte ze aan ontwerpen van stoffen voor massaproductie en creëerde een groot deel van haar ‘pictorial weavings’. Het merendeel van haar weefwerk maakte zij in de periode tussen 1950 en 1994 toen zij in Connecticut woonde.
Pas in 1963 ging zij met druktechniek aan de slag en maakte ze tijd voor het schrijven van een boek dat in 1965 onder de titel ‘On Weaving’ verscheen en dat nog steeds als een standaardwerk over weven geldt.
In 1976 had Anni Albers twee belangrijke tentoonstellingen in haar geboorteland Duitsland en in de twintig jaar daarna verschillende tentoonstellingen van haar ontwerpwerk. Ze ontving een handvol eredoctoraten en andere prijzen. Ze bleef naar Zuid-Amerika en Europa reizen en onderwees tot haar overlijden op 9 mei 1994 in Orange, Connecticut.
Huidige tentoonstelling
Onder het oeuvre dat wordt tentoongesteld in Londen onder meer wandkleden (Wandbehang, 1924), pictorial weavings (With Verticals, 1946, Black-White-Gold I, 1950 en Thickly Settled, 1957) en het bijzondere Six Prayers, een werk gemaakt in opdracht van het Joods Museum in New York om de zes miljoen doden tijdens de Holocaust te herdenken. Centraal in de tentoonstelling staat een verkenning van Albers’s baanbrekende publicatie ‘On Weaving’ uit 1965 en het brede bronnenmateriaal dat ze daarvoor heeft verzameld om het boek te maken.
Anni Albers, Six Prayers, katoen, linnen, bast en zilverdraad, 1965, Jewish Museum, New York.
Anni Albers, Six Prayers, katoen, linnen, bast en zilverdraad, 1965, Jewish Museum, New York.
De ontwerpers van de tentoonstelling hebben muren in stof gemaakt en speciale vitrines voor het werk gebouwd. Omdat textiel gevoelig is voor licht zijn de galerijen gedimd. In de laatste ruimte kunnen bezoekers garen en textielmonsters aanraken en zien hoe het werk gecreëerd wordt in een video van een deskundige wever van de Albers Foundation.

Anni Albers, Red and Blue Layers, 1954, katoen, 61,6 x 37,8 cm - foto The Josef and Anni Albers Foundation.
Anni Albers, Red and Blue Layers, 1954, katoen, 61,6 x 37,8 cm – foto The Josef and Anni Albers Foundation.
Openingstijden
Zondag t/m donderdag 10.00 – 18.00 uur
Vrijdag en zaterdag 10.00 – 22.00 uur

Bovenste foto: Studie voor een niet-uitgevoerd wandtapijt, 1926, gouache, 38,1 x 24,8 cm – foto The Josef and Anni Albers Foundation.

With Verticals,1946, katoen en linnen, 154,9 x 118,1 cm - foto The Josef and Anni Albers Foundation.
With Verticals,1946, katoen en linnen, 154,9 x 118,1 cm – foto The Josef and Anni Albers Foundation.
Anni Albers, Pasture, 1958, Metropolitan Museum of Art, New York.
Anni Albers, Pasture, 1958, Metropolitan Museum of Art, New York.
Deel dit artikel
FacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailFacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailby feather

Sheila Hicks – Why not?

Sheila Hicks

Het TextielMuseum opent 2016 met een solotentoonstelling van de Amerikaanse kunstenaar Sheila Hicks (1934), pionier op het gebied van textiel en kunst. Sheila Hicks is met haar oeuvre internationaal bekend door haar deelname aan grote solo- en groepsexposities. Sinds lange tijd is zij nu eindelijk weer uitgebreid in Nederland te zien. Met haar kleurrijke werk, dat varieert van monumentale, textiele installaties tot metershoge sculpturen en betoverende miniaturen, maakt zij sinds eind jaren ‘50 furore.

Zowel een gevarieerde keuze uit dit vrije werk als voorbeelden van industrieel vervaardigde stoffen en handgemaakte textiele ontwerpen zijn in de tentoonstelling te zien. Extra aandacht is er voor de speciale band die Hicks al jaren heeft met Nederland. Met foto’s, film, schetsen, tekeningen en persoonlijke documenten wordt haar reislustige en productieve leven geïllustreerd. ‘Sheila Hicks – Why Not?’ toont werk uit zeven decennia, afkomstig uit (inter)nationale museumcollecties en een speciaal voor deze tentoonstelling vervaardigd kunstwerk.
Sheila Hicks - 'The Treaty of Chromatic Zones', Parijs - foto Christobal Zanartu.
Sheila Hicks – ‘The Treaty of Chromatic Zones’, Parijs – foto Christobal Zanartu.
Wereldwijd
Sheila Hicks is van jongs af aan gefascineerd door textiel en kunst. In de jaren ‘50 wordt ze opgeleid tot schilder onder de hoede van oud-Bauhaus docent Josef Albers. In 1956 liet bekend kunsthistoricus George Kubler haar in Yale kennis maken met pre-Colombiaans weven. Na afronding van haar thesis over dit onderwerp wordt haar een studiebeurs toegekend om te gaan schilderen in Chili. Tijdens de periode die zij doorbrengt in Zuid-Amerika ontwikkelt zij een bijzondere interesse voor het werken met textiel. Deze passie brengt haar over de hele wereld, van Mexico en Zuid-Afrika tot aan Marokko en India.
Overal waar ze komt werkt ze samen en wisselt ze kennis uit met lokale ambachtslieden, fabrikanten en kunstenaars. Haar kleurrijke installaties zijn wereldwijd te bewonderen en nog altijd werkt zij aan grootschalige, textiele projecten in haar studio in Parijs. Hicks’ kunstwerken zijn opgenomen in de collecties van prestigieuze musea, waaronder het Metropolitan Museum of Art en het Museum of Modern Art in New York en het Tate Modern in Londen. Bruiklenen voor de tentoonstelling zijn afkomstig van onder andere het Centre Pompidou, Parijs, Philadelphia Museum of Art, Museum für Gestaltung, Zürich en het Stedelijk Museum, Amsterdam.
Sheila Hicks - Silk Rainforest.
Sheila Hicks – Silk Rainforest.
Hommage aan Kho Liang Ie, 1975, Stedelijk Museum
Hommage aan Kho Liang Ie, 1975, Stedelijk Museum.
Band met Nederland
Sheila Hicks heeft een speciale band opgebouwd met Nederland. Haar eerste grote solotentoonstelling is in 1974 te zien in het Stedelijk Museum in Amsterdam. Tijdens haar verblijven in Nederland maakt ze onder andere kennis met galeriehoudster Cora de Vries (bij wie ze in de jaren 1980 exposeerde) en ontwerper en designpromotor Benno Premsela.
Wat niet veel mensen weten is dat zij grote wandkleden voor de vertrekhal op Schiphol heeft gemaakt, getiteld ‘Hommage aan Kho Liang Ie’ (1975). Zij zijn te zien in de tentoonstelling, evenals de schetsen van haar indrukwekkende, etage-overstijgende installatie in het Provinciehuis van ’s-Hertogenbosch. Na de opbouw van de tentoonstelling zal deze gedocumenteerd worden en in samenwerking met Hicks zal grafisch ontwerpster Irma Boom een publicatie ontwerpen die verkrijgbaar is in de TextielShop.
De tentoonstelling
De ondertitel van de tentoonstelling Why not? is door Sheila Hicks zelf aangedragen. Zij doelt hiermee op de speelsheid en het doorzettingsvermogen, die voor haar de Hollandse mentaliteit illustreren. Eigenschappen die ook in haar eigen werk terugkomen. Kort en krachtig: waarom ook niet? In de expositie zijn autonoom werk en monumentale installaties te zien. Van Sheila Hicks’ vroegste werk uit de jaren ‘50 tot een zeer recent werk, gebaseerd op de samenwerking met een handweverij in Guatemala. Ook haar meer toegepaste opdrachten, voor een fabrikant als Momentum, passeren de revue. Bij de tentoonstelling wordt een uitgebreide randprogrammering georganiseerd.


Sheila Hicks aan het woord (Nederlands ondertiteld).

Meer informatie en veel meer foto’s van het werk van Sheila Hicks vindt u op haar website.
Openingstijden
Dinsdag t/m vrijdag 10.00 – 17.00 uur
Zaterdag en zondag 12.00 – 17.00 uur
Deel dit artikel
FacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailFacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailby feather