Archives

Françoise Grossen Selects

Françoise Grossen - Voorbeeld van haar werk.

Beeldhouwwerken van kabels door Françoise Grossen

Momenteel vindt in het Museum of Arts and Design in New York een tentoonstelling plaats van werk van de Zwitserse textielkunstenares Françoise Grossen (Neuchatel, 1943), aangevuld met door haar geselecteerd werk van andere kunstenaars, onder de titel ‘Françoise Grossen Selects’. De tentoonstelling maakt deel uit van een serie van zes in dit museum die onze perceptie van wat mogelijk is met een traditionele techniek wezenlijk veranderd hebben.

Françoise Grossen, Inchworm (spannerrups/landmeter) - foto Textile Forum.
Françoise Grossen, Inchworm (spannerrups/landmeter) – foto Textile Forum.
Françoise Grossen, Schild, 1968, sisaltouw - foto John Bigelow Taylor.
Françoise Grossen, Schild, 1968, sisaltouw – foto John Bigelow Taylor.
In de jaren ’60 verwierp Françoise Grossen het traditionele rechtlijnige weefgetouw dat het hedendaagse weven toen beperkte tot een intuïtieve benadering van de draad en die resulteerde in de creatie van grootschalige draadvormen, opgebouwd uit knopen, lussen, vlechtingen en wendingen. Op dat moment werd garen nog steeds geassocieerd met gebruiksvoorwerpen of ornamenten, in plaats van met beeldende kunst, en Grossen’s losse, driedimensionale behandeling van het medium werd beschouwd als een revolutionaire stap die de traditionele hiërarchie, waarbij het vakmanschap ondergeschikt was aan de kunst, zou verstoren.
Innovatie in textielkunst
Een aantal andere kunstenaars uit de jaren ’60 en ’70, waaronder Eva Hesse, Sheila Hicks en Magdalena Abakanowicz, begon ook met textiel op een innovatieve manier te werken en ze deelde de interesse van Grossen in het wordingsproces zelf en het verlangen om op een medium-onafhankelijke manier om te gaan met alledaagse materialen zoals koord, touw, kabel en vlechtwerk. Het proces als een esthetische waarde in de kunstwereld van de jaren ’60 en ’70 bood een kader voor dit baanbrekende werk. Grossen vond ook inspiratie in van kabels en koorden gemaakte bouwkundige structuren en objecten, zoals kabelbruggen, de Peruaanse quipu, scheepskabels en natuurlijke vormen, zoals het uitwendige skelet van insecten.
Overzicht van de tentoonstelling - foto Butcher Walsh.
Overzicht van de tentoonstelling – foto Butcher Walsh.
Françoise Grossen, Zwaan, 1967, sisaltouw - foto John Bigelow Taylor.
Françoise Grossen, Zwaan, 1967, sisaltouw – foto John Bigelow Taylor.
Van draadkunst via kabels naar beeldhouwkunst
Haar aanpak bestaat altijd uit het vertalen van deze inspiratiebronnen in abstracte vormen door middel van een cumulatieve, repetitieve aanpak die ze omschrijft als ‘touw op touw, vlecht na vlecht’. Door deze methodische aanpak krijgt haar werk vorm en verschuift en muteert in vormen die op een elegante wijze het thema transformeren van het natuurlijke en culturele bij de verwerking van draden naar utilitaire kabel, om het vervolgens in haar werk te verheffen tot een medium voor beeldhouwkunst.
Françoise Grossen (midden) met de Zwitserse consul bij de opening van de tentoonstelling.
Françoise Grossen (midden) met de Zwitserse consul bij de opening van de tentoonstelling.
Grossen heeft uit de vaste collectie van het Museum of Arts and Design (MAD) een selectie gemaakt van onder andere manden en werkstukken van textiel, hout en metaal en combineerde deze met haar eigen touwsculpturen. Met een voorkeur voor elementaire methoden uit de bouw als taal van abstractie, benadrukt Grossen’s selectie een benadering van hedendaagse beeldhouwkunst die zich richt op de directe transformatie van het materiaal en koppelt deze aan een bredere discussie over manieren om iets te maken in cultuur in de ruimste betekenis van het woord.
Openingstijden
Dinsdag t/m zondag 10.00 – 18.00 uur
Donderdag en vrijdag 10.00 – 21.00 uur
Overzichtsfoto van de tentoonstelling - foto Butcher Walsh.
Overzichtsfoto van de tentoonstelling – foto Butcher Walsh.
Werk van Françoise Grossen - foto Butcher Walsh.
Werk van Françoise Grossen – foto Butcher Walsh.
Françoise Grossen, Symbiosis III, 1974, manillatouw - foto Butcher Walsh.
Françoise Grossen, Symbiosis III, 1974, manillatouw – foto Butcher Walsh.
Françoise Grossen, Contact III, 1977 - foto Joshua White.
Françoise Grossen, Contact III, 1977 – foto Joshua White.
Werk van Françoise Grossen.
Werk van Françoise Grossen.
Deel dit artikel
FacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailFacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailby feather

Art_Textiles, een verkenning van textiel als een medium voor sociale, politieke en artistieke expressie

Mary Sibande, 'Sophie Velucia and Madame CJ Walker', 2009 - foto Michael Pollard.

Art_Textiles verkent de ambivalente status van textiel als een kunstmedium. De tentoonstelling toont hoe textiel een steeds belangrijker rol speelt in de hedendaagse kunst en hoe kunstenaars textiel gebruiken als een krachtig instrument om hun ideeën te ventileren over sociale, politieke en artistieke onderwerpen.

Textiel is traditioneel ergens tussen kunst en ambacht gesitueerd. Langzamerhand krijgt textiel echter een steeds grotere waarde als beeldendekunstmedium. Deze tentoonstelling toont werken van overal ter wereld, zoals van gevestigde namen als Magdalena Abakanowicz, Dorothea Tanning, Faith Wilding, Grayson Perry en Tracey Emin, maar introduceert ook nieuw talent, zoals de Zuid-Afrikaanse Mary Sibande, die met haar werk de identiteit van Zuid Afrika na de apartheid verkent en stereotypes rond het zwarte vrouwelijke lichaam uitbuit.
Magdalena Abakanowicz, 'Abakan Rouge III', 1970/71- foto Michael Pollard.
Magdalena Abakanowicz, ‘Abakan Rouge III’, 1970/71- foto Michael Pollard.
Feminisme
De traditionele associatie van textiel als een huiselijk tijdverdrijf van (huis)vrouwen zit nog steeds diep in de belevingswereld van velen. Feministische kunstenaressen proberen vanaf de jaren ’70 traditionele handwerktechnieken zoals borduren, haken en quilten op een nieuwe manier toe te passen als een subtiele vorm van verzet tegen gevestigde ideeën. Een steeds groter deel van de moderne kunstscene toont dat je op een andere manier om kunt gaan met ambachtelijke materialen en technieken, in het bijzonder op het gebied van textiel. Op die manier stellen ze vrouwelijkheid en politieke zaken als identiteit en nationalisme ter discussie, maar ook de waarde van ‘handgemaakt’ in het digitale tijdperk.
Deze tentoonstelling doorbreekt de grenzen tussen kunst en ambachtelijkheid en daagt bezoekers uit om het belang van het medium te heroverwegen bij het maken van kunst.
Openingstijden
Maandag t/m woensdag 10.00 – 17.00 uur
Donderdag 10.00 – 21.00 uur
Vrijdag t/m zondag 10.00 – 17.00 uur
Zicht op de tentoonstelling, met Tracey Emin, 'Meow', 2005 - foto Michael Pollard.
Zicht op de tentoonstelling, met Tracey Emin, ‘Meow’, 2005 – foto Michael Pollard.
Zicht op de tentoonstelling - foto Michael Pollard.
Zicht op de tentoonstelling – foto Michael Pollard.
Deel dit artikel
FacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailFacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailby feather