Archives

Geschilderd met de naaimachine

Busstation Luga.

Realistische afbeeldingen in textiel van Adinka Tellegen

Momenteel is in Museum het Leids Wevershuis een tentoonstelling te zien van werken van Adinka Tellegen. Het opvallende van deze geheel in textiel uitgevoerde afbeeldingen is dat op een afstand gezien deze kunstwerken er helemaal niet als textiel uitzien. Pas wanneer je deze werken van dichtbij bekijkt zie je dat ze zijn opgebouwd uit vele lagen lapjes, machinaal stikwerk en transparante lapjes om nuances en schaduwen te creëren.

Adinka Tellegen.
Adinka Tellegen.
Adinka Tellegen (*Brielle 1948) heeft in de jaren ’60 aan de Gerrit Rietveldacademie te Amsterdam een opleiding edelsmeden en daarna grafiek gevolgd, waarna ze overstapte op Slavische talen (Russisch) aan de Universiteit van Amsterdam. Hoewel haar affiniteit tot textiel altijd groot is geweest, hebben haar activiteiten op dat gebied zich lange tijd beperkt tot gelegenheidswerkstukken. Pas op latere leeftijd heeft ze zich er volledig aan overgegeven in het besef dat het voor haar de meest eigen manier is om zich uit te drukken.
Klimmuur Odessa ‘Skalodrom'.
Klimmuur Odessa ‘Skalodrom’.
Techniek
Haar doelstelling is om in textiel te schilderen, en wel zodanig dat op het eerste gezicht niet meteen duidelijk is dat het genaaid is, en vaak ook niet op het tweede. Ze werkt op basis van een foto die door haarzelf gemaakt moet zijn. Dat laatste is essentieel; kleur is een belangrijk element in haar werk.
De ondergrond is kaasdoek, waarop de grondlaag wordt aangebracht door middel van uitgeknipte stukjes stof in ongeveer de kleur en vorm van de afbeelding. Op deze ondergrond wordt het doek ‘geschilderd’ door er met de zig-zag-steek van de naaimachine in de benodigde kleuren overheen te gaan. Met behulp van tal van transparante stoffen worden de nuances en schaduwen aangebracht. Al werkend wordt het doek dikker en stijver.
Harondel.
Harondel.
Natuurgetrouwe weergave
Zij streeft opzettelijk een precieze, natuurgetrouwe weergave na, waar het materiaal zich eigenlijk niet toe leent. Het is een uitdaging dat toch voor elkaar te krijgen en een tijdrovende bezigheid, al was het maar omdat het werk voortdurend onder de naaimachine vandaan gehaald moet worden om het op afstand te kunnen beoordelen of het beoogde effect bereikt wordt. Gemiddeld doet zij een half jaar over een doek.
In 2015 heeft zij werk ingezonden voor de internationale expositie in de Pieterskerk in Leiden voor het Textielfestival van 2015. Ze werd genomineerd en wist de 2de prijs te behalen met haar werk ‘Schiermonnikoog’. Een uitgebreid interview met veel foto’s van haar werk is te zien op TextileArtist.org.
Schiermonnikoog.
Schiermonnikoog.
Openingstijden
Dinsdag t/m zondag 13.00 – 16.00 uur
Campneuseville.
Campneuseville.
Deel dit artikel
FacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailFacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailby feather

Noordelijke ziel

Compositie op Grove Jute 32, acryl op jute, 118 x 102 cm.

Werk van Françoise Stoop in acryl en jute

Het Hollandse landschap vormt een belangrijke inspiratiebron voor Françoise Stoop (1963). In haar kunstwerken verwerkt ze het verticale ritme van bomenrijen en de horizontale lijnen van de horizon. Ze schildert in subtiele kleuren op loshangend jute, waardoor elk werk een driedimensionaal aspect heeft. Tot 7 januari 2018 is een keuze uit haar oeuvre te zien in Kasteel het Nijenhuis.

Compositie op Grove Jute 52, acryl op jute, 200 x 140 cm.
Compositie op Grove Jute 52, acryl op jute, 200 x 140 cm.
Compositie op Grove Jute 57, acryl op jute, 117 x 130 cm.
Compositie op Grove Jute 57, acryl op jute, 117 x 130 cm.
Inspiratie
Niet alleen het vroege werk van Piet Mondriaan inspireert de kunstenares, ook de eenvoud van zijn latere composities zijn belangrijk voor Françoise Stoop. Net als hij viert ze de oneindigheid en de strenge ordening, maar anders dan bij Mondriaan zijn haar doeken niet opgespannen, maar hangen ze los binnen een raamwerk of zijn eromheen geboetseerd als reliëfs. Daarmee voegt ze een dimensie toe. Het bepaalt mede de vorm van het schilderij en door deze materiaalkeuze heeft haar werk iets eigenzinnigs, een zekere vrijheidsdrang, alsof het elk moment uit de lijst kan springen. Het werk is troostend bedoeld; een beetje ‘slow-art’.
Techniek
De kleuren van een schilderij worden langzaam opgebouwd door lagen over elkaar aan te brengen. De drager van het werk is vaak jute, soms van de rol, soms is het een aardappelzak. De naad van zo’n aardappelzak, soms zelfs de structuur die ontstaat als de aardappelzak niet strak wordt opgespannen, maakt deel uit van het beeld. De jute wordt geïmpregneerd met een transparante kunsthars. Ook de impregnatie is beeldbepalend: waar de kunsthars wordt aangebracht, komt de verf op de stof te liggen en waar de kunsthars niet zit, zakt de verf door de grove mazen van de jute heen. Op het werk zit olie- en acrylverf, gouache, Chinese- en noteninkt.
Françoise Stoop.
Françoise Stoop.
Françoise Stoop heeft haar opleiding gevolgd aan de Rietveldacademie en privé-leraren in Nederland, Duitsland en Frankrijk. Momenteel is zij ook bezig met keramiek; op zoek naar de perfecte kom met het perfecte glazuur. De kom is een van de meest archaïsche vormen die wij kennen.
Françoise Stoop was met haar werk ‘Januari’ eerder vertegenwoordigd in Museum de Fundatie. Op de tentoonstelling ‘Gevaar en Schoonheid – Turner en de traditie van het sublieme’ (2015/2016) hing dit werk naast William Turner en twee vroege werken van Piet Mondriaan.
Openingstijden
Dinsdag t/m zondag 11.00 – 17.00 uur

Bovenste foto: ‘Compositie op Grove Jute 32’, acryl op jute, 118 x 102 cm.

Compositie op Grove Jute 37-1, acryl op jute, 81 x 43 cm.
Compositie op Grove Jute 37-1, acryl op jute, 81 x 43 cm.
Deel dit artikel
FacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailFacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailby feather