Archives

Anni Albers in het Tate Modern

Studie voor een niet-uitgevoerd wandtapijt, 1926, gouache, 38,1 x 24,8 cm - foto The Josef and Anni Albers Foundation.

Tentoonstelling over de Duits-Amerikaanse weefster Anni Albers

Het museum Tate Modern in Londen organiseert in samenwerking met Kunstsammlung Nordrhein-Westfalen een tentoonstelling met textielwerken van de Duitse kunstenares Anni Albers. Nadat deze tentoonstelling tot september 2018 in Düsseldorf te zien was is deze nu naar Londen verhuisd. Ruim tweehonderd geselecteerde werken uit Europese en Amerikaanse musea worden bijeengebracht, waaronder treffende voorbeelden van haar abstract-geometrisch textielwerken, haar ‘pictorial weavings’, tekeningen, drukgrafiek, stoffenmateriaal en documenten en artikelen die haar vakmanschap illustreren.

Anni Albers in haar atelier in Black Mountain College, 1937 - foto Helen M. Post.
Anni Albers in haar atelier in Black Mountain College, 1937 – foto Helen M. Post.
Beginjaren in het Bauhaus
Anni Albers werd op 12 juni 1899 in Berlijn geboren in een gegoede joodse familie als Anneliese Fleischmann. Zij was van jongs af aan geïnteresseerd in kunst, schilderde in haar jeugd en studeerde onder de impressionist Martin Brandenburg van 1916 tot 1919. Uiteindelijk raakte ze hierin ontmoedigd toen de Oostenrijkse kunstenaar Oskar Kokoschka haar vroeg waarom ze eigenlijk schilderde. In 1922 begon zij met haar studie textielontwerp aan het Bauhaus in Weimar en Dessau. In eerste instantie had de richting glaskunst haar voorkeur, maar niet alle studies stonden destijds open voor vrouwen, waardoor zij – in eerste instantie met tegenzin – begon met weven. Zo volgde zij onder meer de speciale ‘Vorkurs’ van de Zwitserse kunstdocent Johannes Itten, en van de Duitse kunstenaar en architect Georg Muche. Haar toekomstige echtgenoot Josef Albers studeerde ook aan het Bauhaus, zij trouwden in 1925.
Dankzij haar lerares Gunta Stölzl raakte zij echter al snel geboeid door de weeftechniek en begon zij geometrische ontwerpen te maken. Legde zij zich aanvankelijk toe op het handweven, na de verhuizing van de Bauhaus naar Dessau in 1926 experimenteerde zij meer met machinaal weven. In die tijd verlegde het Bauhaus het accent meer van kunst naar het product en Albers ontwikkelde verschillende stoffen met speciale eigenschappen, zoals duurzaamheid, lichtweerkaatsing, geluidsdemping en kreukresistentie.
Wandkleed, ontworpen in 1926 in de Bauhaus-periode van Anni Albers, 203 x 119 cm (Bauhaus-Archiv Berlin).
Wandkleed, ontworpen in 1926 in de Bauhaus-periode van Anni Albers, 203 x 119 cm (Bauhaus-Archiv Berlin).
Vertrek naar de Verenigde Staten
Nadat het Bauhaus in 1933 onder druk van de Nazi’s werd gesloten, vertrok Anni met haar man, de Duits-Amerikaanse kunstschilder Josef Albers, vanwege de opkomst van het nationaalsocialisme naar de Verenigde Staten, waar beiden gingen doceren aan het befaamde Black Mountain College in Asheville, Noord-Carolina tot 1949. In 1949 werd Anni Albers de eerste ontwerper die een solotentoonstelling kreeg in het Museum of Modern Art in New York. Deze tentoonstelling voor het MoMA reisde van 1951 tot en met 1953 door de VS, waarmee Albers haar naam als een van de belangrijkste ontwerpsters van haar tijd definitief vestigde. Gedurende deze jaren maakte zij ook regelmatig reizen naar Mexico en Zuid-Amerika en werd een enthousiaste verzamelaar van pre-Columbiaanse kunst.
Knot, 1947, gouache op papier, 43,2 x 51 cm - foto The Josef and Anni Albers Foundation.
Knot, 1947, gouache op papier, 43,2 x 51 cm – foto The Josef and Anni Albers Foundation.
Het boek 'On Weaving' (Dover Craft Books) van Anni Albers.
Het boek ‘On Weaving’ (Dover Craft Books) van Anni Albers.
Eigen studio
In 1949 verhuisde zij met haar man naar Connecticut en richtte een studio in haar huis in. Zij ontving een opdracht van Gropius om een collectie van beddenspreien en ander textiel voor Harvard te ontwerpen. In de jaren ’50 werkte ze aan ontwerpen van stoffen voor massaproductie en creëerde een groot deel van haar ‘pictorial weavings’. Het merendeel van haar weefwerk maakte zij in de periode tussen 1950 en 1994 toen zij in Connecticut woonde.
Pas in 1963 ging zij met druktechniek aan de slag en maakte ze tijd voor het schrijven van een boek dat in 1965 onder de titel ‘On Weaving’ verscheen en dat nog steeds als een standaardwerk over weven geldt.
In 1976 had Anni Albers twee belangrijke tentoonstellingen in haar geboorteland Duitsland en in de twintig jaar daarna verschillende tentoonstellingen van haar ontwerpwerk. Ze ontving een handvol eredoctoraten en andere prijzen. Ze bleef naar Zuid-Amerika en Europa reizen en onderwees tot haar overlijden op 9 mei 1994 in Orange, Connecticut.
Huidige tentoonstelling
Onder het oeuvre dat wordt tentoongesteld in Londen onder meer wandkleden (Wandbehang, 1924), pictorial weavings (With Verticals, 1946, Black-White-Gold I, 1950 en Thickly Settled, 1957) en het bijzondere Six Prayers, een werk gemaakt in opdracht van het Joods Museum in New York om de zes miljoen doden tijdens de Holocaust te herdenken. Centraal in de tentoonstelling staat een verkenning van Albers’s baanbrekende publicatie ‘On Weaving’ uit 1965 en het brede bronnenmateriaal dat ze daarvoor heeft verzameld om het boek te maken.
Anni Albers, Six Prayers, katoen, linnen, bast en zilverdraad, 1965, Jewish Museum, New York.
Anni Albers, Six Prayers, katoen, linnen, bast en zilverdraad, 1965, Jewish Museum, New York.
De ontwerpers van de tentoonstelling hebben muren in stof gemaakt en speciale vitrines voor het werk gebouwd. Omdat textiel gevoelig is voor licht zijn de galerijen gedimd. In de laatste ruimte kunnen bezoekers garen en textielmonsters aanraken en zien hoe het werk gecreëerd wordt in een video van een deskundige wever van de Albers Foundation.

Anni Albers, Red and Blue Layers, 1954, katoen, 61,6 x 37,8 cm - foto The Josef and Anni Albers Foundation.
Anni Albers, Red and Blue Layers, 1954, katoen, 61,6 x 37,8 cm – foto The Josef and Anni Albers Foundation.
Openingstijden
Zondag t/m donderdag 10.00 – 18.00 uur
Vrijdag en zaterdag 10.00 – 22.00 uur

Bovenste foto: Studie voor een niet-uitgevoerd wandtapijt, 1926, gouache, 38,1 x 24,8 cm – foto The Josef and Anni Albers Foundation.

With Verticals,1946, katoen en linnen, 154,9 x 118,1 cm - foto The Josef and Anni Albers Foundation.
With Verticals,1946, katoen en linnen, 154,9 x 118,1 cm – foto The Josef and Anni Albers Foundation.
Anni Albers, Pasture, 1958, Metropolitan Museum of Art, New York.
Anni Albers, Pasture, 1958, Metropolitan Museum of Art, New York.
Deel dit artikel
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedintumblrmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedintumblrmailby feather

Johanna Schütz-Wolff – Expressive Bildteppiche und Grafik

Frau vor Landschaft (1954, foto Textil Forum).

Ter gelegenheid van de 120ste geboortedag van de Duitse kunstenares Johanna Schütz-Wolff vindt in Schloss Wiligrad in Duitsland (op de grens van voormalig Oost en West) een tentoonstelling plaats van haar wandtapijten en grafiek, georganiseerd door de Kunstvereniging Wiligrad. Met name haar wandtapijten trekken natuurlijk onze aandacht en onbewust doemt bij het zien van haar werk de vraag op in welke mate de duistere periode in de geschiedenis van haar vaderland tijdens haar carrière een rol heeft gespeeld bij haar kunstzinnige ontwikkeling.

Johanna Schütz-Wolff.
Johanna Schütz-Wolff.
Johanna Wolff werd in 1896 in Halle geboren als dochter van de architect Gustav Wolff. Alhoewel talentvol, begon haar ontwikkeling traditioneel: na een bezoek aan een presentatie voor handwerkleraressen schreef zij zich in aan de Groothertogelijke Kunstacademie van Weimar. Zij wisselde diverse malen van opleidingsinstituut en exposeerde al tijdens haar vorming, in 1916, haar eerste grafische werk. In de stijl van het expressionisme waren haar media in het begin email en houtsnedes.
Johanna Schütz-Wolff - Liegende (1924, foto Textil Forum).
Johanna Schütz-Wolff – Liegende (1924, foto Textil Forum).
Männerakt (foto Textil Forum).
Männerakt (foto Textil Forum).
De eerste wandtapijten
In 1920 kreeg zij de leiding van de nieuwe Textilwerkstatt en in de loop van de jaren ’20 begon zij de eerste wandtapijten op groot formaat te maken, beïnvloed door de laat-expressionistische kunstenaars Macke, Marc en Schmidt-Rottluff. Ze had daarbij een onorthodoxe aanpak waarbij de ketting, in tegenstelling tot bij de klassieke gobelin, een dragend beeldelement werd. Ze naaide individuele weefbanen samen en borduurde contouren over.
In 1923 trouwde zij met de theoloog Paul Schütz en twee jaar later verlieten zij Halle voor Schwabendorf. Een reis naar Egypte in 1928 had een grote invloed op haar en beïnvloedde haar werk hierna wezenlijk. In de latere twintiger jaren nam zij deel aan een groot aantal belangrijke tentoonstellingen in Duitsland. Het werk van Johanna Schütz-Wolff maakte grote indruk op de kunsthistoricus Ludwig Grote, waarbij met name haar werk ‘Männerakt’ zijn waardering kreeg (1930).
Johanna Schütz Wolff - Mutter und Kind II (1931).
Johanna Schütz Wolff – Mutter und Kind II (1931).
Nazi-tijd
Haar carrière zou zich in de jaren ’30 ongetwijfeld uitstekend verder hebben ontwikkeld, ware het niet dat de Nazi’s, met hun specifieke opvattingen over kunst, in het begin van de jaren ’30 aan de macht kwamen. In 1938 werd een wandtapijt van haar als zijnde ‘entartete kunst’ in beslag genomen. Uit angst voor vervolging vernietigde zij dertien wandtapijten uit eigen werk. Ze kreeg geen uitnodigingen meer om aan tentoonstellingen deel te nemen en sollicitaties om les te geven bleven onbeantwoord.
In de late jaren ’30 tot aan het eind van de oorlog beperkte zij zich strikt tot kerkelijke kunst, omdat daar de bemoeienis van het regiem gering was.
Johanna Schütz-Wolff - Einsamkeit (1949).
Johanna Schütz-Wolff – Einsamkeit (1949).
Naoorlogse jaren
Alhoewel je zou kunnen zeggen dat deze periode van zo’n twaalf jaar als verloren tijd beschouwd kunnen worden, zag Schütz-Wolff kans de draad moeiteloos na de oorlog op te pakken. Van haar naoorlogse werk gaat echter een bepaalde gestrengheid uit. Zij maakte veel gebruik van lijnen, vlakken en structuren. Hoofdmotief is telkens de mens, maar soms werden er ook dieren in haar composities betrokken. Je ziet een duidelijke ontwikkeling richting abstractie, alhoewel het figuratieve nooit helemaal verdwijnt.
In de jaren ’50 stapt zij meer en meer over op grafiek, met name kleurenhoutsnedes en litho’s, waarbij zij mede gebruik maakt van haar uitgebreide ervaring met wandtapijten. Behalve in Duitsland exposeert zij ook internationaal veel. Zij overlijdt in 1965 in Zuid-Beieren.
Het is moeilijk te bepalen hoe Johanna Schütz-Wolff zich als kunstenares had ontwikkeld als die duistere periode in het midden van de vorige eeuw er niet was geweest. Er is veel gezegd en geschreven over de invloed van ontbering op de creatieve ontwikkeling van kunstenaars, maar het is meestal niet duidelijk of die uiteindelijk positief of negatief is te duiden. In Duitsland is men het er echter over eens dat Schütz-Wolff een grote invloed heeft gehad op de ontwikkeling van een hele generatie van beeldende kunstenaars na haar. In die zin kun je zeggen dat ze de duisternis heeft overwonnen.
Meer over Johanna Schütz-Wolff en haar werk is te zijn op de aan haar gewijde website.
Openingstijden
Dinsdag t/m zaterdag 10.00 – 17.00 uur
Zondag 11.00 – 17.00 uur

Bovenste foto: Frau vor Landschaft (1954, foto Textil Forum).

Werk van Johanna Schütz-Wolff.
Werk van Johanna Schütz-Wolff.
Deel dit artikel
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedintumblrmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedintumblrmailby feather

Nadelwelt

Tentoonstelling van het Deutsche Patchworkgilde in 2015.

Alhoewel de ondertitel van Nadelwelt ‘het internationale handwerkevenement’ luidt, ligt het accent op deze beurs annex tentoonstelling toch vooral op quilten en patchwork en wordt het ook georganiseerd door een uitgever van patchwork-tijdschriften. Dat gezegd hebbende, is Nadelwelt een vooraanstaande beurs met een zeer omvangrijk programma van tentoonstellingen en workshops met een internationale uitstraling, die een bezoek zeker waard is. Nadelwelt bestaat sinds 2011.

Workshops
Er is een uitgebreid programma van meer dan zestig workshops, veel op het gebied van quilten en patchwork, maar daarnaast ook op het gebied van onder andere borduren, appliceren en kant.
Selectie van tentoonstellingen
Er zijn ongeveer dertig tentoonstellingen te zien, vele met internationaal werk, op het gebied van quilten en patchwork. We geven een selectie hieruit, maar er is dus veel meer.
Mennonitische quilt uit de Tweede Wereldoorlog.
Mennonitische quilt uit de Tweede Wereldoorlog.
18 reliëfquilts overleven om hun verhaal te vertellen
Tijdens de Tweede Wereldoorlog hebben vrouwen uit de Mennonietengemeenschap in de Verenigde Staten en Canada duizenden quilts gemaakt om die naar Nederland te sturen, samen met voedingsconserven en kleding, met de juiste inschatting dat daar aan het eind van de oorlog grote behoefte aan zou zijn in Nederland.
Zeventig jaar na de bevrijding zijn er nog 18 quilts over, zorgvuldig bewaard door An Keuning-Tichelaar (93), echtgenote van een Mennonitische pastoor. Het Mennonite Central Committee, dat toen de hulpactie organiseerde, ontdekte dat deze collectie bestond en organiseerde een tournee van tentoonstellingen in Noord-Amerika, om de originele makers te danken en de impact van deze schenkingen te tonen. Na het Fries Museum en het Nationaal Oorlogsmuseum in Kiev is deze collectie nu voor de derde keer in Europa op Nadelwelt te bewonderen.
'Tango' door Brigitte Gelf.
‘Tango’ door Brigitte Gelf.
World Quilt Competition XIX
In 2015 werd in de Verenigde Staten de World Quilt Competition gehouden, een internationale wedstrijd voor quilters in de categorieën ‘traditioneel’ en ‘innovatief’. De tentoonstelling van de 160 ingezonden quilts reisde van augustus 2015 tot januari 2016 door de VS rond en werd door honderdduizenden gezien. Van die 160 quilts kwamen er 29 uit Duitsland. De Duitse inbreng van dit evenement wordt nu op Nadelwelt getoond, inclusief de landenprijs ‘Tango’ van Brigitte Gelf.
Martine Apaolaza: Wandelingen
Martine Apaolaza met een aantal van haar werken.
Martine Apaolaza met een aantal van haar werken.
De tentoonstelling ‘Wandelingen’ van Martine Apaolaza (Frankrijk) neemt u mee op een wandeling door stad en land in de vorm van sfeervolle miniquilts van huizen, boerderijen en winkels. Martine’s textielboek bevat zowel koddige scènes met dieren als het verhaal van de kleine Annabelle, die haar favoriete deken kwijt is en aan het eind van haar zoektocht zowel de deken terugvindt als haar opgegroeide zelf.

 

Pia's quiltatelier.
Pia’s quiltatelier.
Pia’s quiltatelier: Azië
Iedere februari komen zo’n vijftig quilters samen in Pia’s quiltatelier om aan de hand van een centraal thema samen te ontwerpen en te quilten. Voor 2016 is er gekozen voor vier Aziatische technieken. Het resultaat kan zowel als een stola gedragen worden of als quilt gebruikt en is dubbelzijdig. De werken worden op een bijzondere manier getoond, inclusief een modeshow.
Openingstijden
Vrijdag en zaterdag 10.00 – 18.00 uur
Zondag 10.00 – 17.00 uur
Nadelwelt - Overzicht van de tentoonstellingsruimte in 2015.
Nadelwelt – Overzicht van de tentoonstellingsruimte in 2015.
Werk van Brigitte Morgenroth.
Werk van Brigitte Morgenroth.
Jana Sterbova.
Jana Sterbova.
Er zijn honderden quilts te zien.
Er zijn honderden quilts te zien.
Deel dit artikel
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedintumblrmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedintumblrmailby feather

Quilt Expo en Beaujolais 2016

Quilt Expo en Beaujolais - logo

De zesde editie van de Quilt Expo en Beaujolais wordt gehouden tijdens de Textielkunst Biënnale in Beaujolais, Frankrijk. Het is een internationale tentoonstelling met meer dan 1000 werken uit 22 landen. Daarnaast is er een beurs met meer dan 60 stands.

Werk van Elena Vernidubova, Rusland.
Werk van Elena Vernidubova, Rusland.
Beaujolais mag wellicht bekend zijn als een wijnstreek ten noorden van Lyon, maar telt ook een groot aantal quilt- en patchworkverenigingen. Jaarlijks komen zij samen in de plaats St Marie aux Mines. Gezamenlijk organiseren zij nu een grote, internationale tentoonstelling, de Quilt Expo en Beaujolais.
Internationale ontwikkeling van de quilt
Tegenwoordig is de quilt geëvolueerd tot een volwaardige kunstvorm die wereldwijd wordt beoefend. Op deze tentoonstelling zijn er quilts te zien uit 22 landen, die elk hun specifieke vormen, cultuur, tradities en eigenaardigheden hebben. Dit jaar is er bovendien speciale aandacht voor quilts uit Japan en Korea.
In deze textiele werken ziet u dat deze van oorsprong Engels-Amerikaanse traditie zich wereldwijd in diverse richtingen heeft ontwikkeld. In iedere quilt kunt u iets ontdekken van de cultuur en emotie van het land waar deze gemaakt is. Een boeiende ontdekkingsreis. U ziet op een tentoonstellingsruimte van ruim 2000 m2 werken uit onder andere de Verenigde Staten, Groot-Brittannië, Israël, Australië, Duitsland, België, Oekraïne, Nederland, Thailand, Oman, Canada en natuurlijk Frankrijk.
'Peaceful mornings' van Bergen Rose, VS.
‘Peaceful mornings’ van Bergen Rose, VS.
Exposerende groepen en individuele quilters
Werk van Joko Sekita, Japan, gequilt en geborduurd.
Werk van Joko Sekita, Japan, gequilt en geborduurd.
Internationale groepen
Art-Igra
Challenge Textile International ‘Costumes et Traditions du Monde’ Frankrijk / Korea / Japan
Fifteen by Fifteen
International Threads
SAQA (Studio Art Quilt Associates,Inc)”Two by Twenty”
Stitched Art Textile
Nationale groepen
Duitsland : Alküns
België : Crossroads ‘Echeque et Mat’
Mexico : Quilters Mexico ‘Mayan culture challenge’
Australië : Golden Textures of Australia
Taiwan : Taiwan Art Quilt Society
Hongarije : Modern Movement
Groot-Brittannië : English Guild Contemporary Quilt ‘Elements’
Rusland : Russian Quilters ‘The Soul of Russia’
Werk van Armi Heikkinen-Daum, Zwitserland.
Werk van Armi Heikkinen-Daum, Zwitserland.
Individuele leden
Frankrijk : Maryse Allard, Pascale Bebronne, Elena Bessières, Catherine Bihl, Lydie Bilhet, France Bréchignac, Sylviane Buffenoir, Marie-Anne Croci, Jean Delafosse, Dominique Fave, Michel Galan, Galla, Chantal Garcia, Chantal Guillermet, Caroline Higgs, Marie-Christine Hourdebaigt, Jocelyne Kurc, Francine Leclercq, Isabelle Legendre, Marie Larouturou, Liz Maidment, Jocelyne Picot, Andrea Pollier, Catherine Ravera, Caroline Regnaut, Rebecca Roberts, Ina-Georgeta Statescu, Dimitri Vontzos;
Duitsland : Isabelle Wiessler, Uta Lenk;
Australië : Dijanne Cevaal, Jenny Bacon;
België : Ann Graus, Christel De Vrij;
Zuid-Korea : Yangsook Choi, Kyoungsoon Kim;
Verenigde Staten : Bergen Rose;
Nederland : Ineke van Unen, Willy Doreleijers;
Groot-Brittannië : Anne Kelly, Gillian Travis, Pat Archibald;
Rusland : Rimma Bybina, Tatiana Shmidt, Irina Tkacheva, Elena Vernidubova;
Zwitserland : Armi Heikkinen-Daum, Elisabeth Nacenta de La Croix, Elizabeth Michellod-Dutheil, Mady Tschann, Silvia Bos, Jacques Légeret.
Openingstijden
Dagelijks van 9.30 – 18.30 uur
Werk van Cathy Jack Coupland, Australië.
Werk van Cathy Jack Coupland, Australië.
Quilt van de groep Fifteen by Fifteen.
Quilt van de groep Fifteen by Fifteen.
'On The Road #3' door Willy Doreleijers, Nederland.
‘On The Road #3’ door Willy Doreleijers, Nederland.
Deel dit artikel
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedintumblrmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedintumblrmailby feather