Archives

Françoise Grossen Selects

Françoise Grossen - Voorbeeld van haar werk.

Beeldhouwwerken van kabels door Françoise Grossen

Momenteel vindt in het Museum of Arts and Design in New York een tentoonstelling plaats van werk van de Zwitserse textielkunstenares Françoise Grossen (Neuchatel, 1943), aangevuld met door haar geselecteerd werk van andere kunstenaars, onder de titel ‘Françoise Grossen Selects’. De tentoonstelling maakt deel uit van een serie van zes in dit museum die onze perceptie van wat mogelijk is met een traditionele techniek wezenlijk veranderd hebben.

Françoise Grossen, Inchworm (spannerrups/landmeter) - foto Textile Forum.
Françoise Grossen, Inchworm (spannerrups/landmeter) – foto Textile Forum.
Françoise Grossen, Schild, 1968, sisaltouw - foto John Bigelow Taylor.
Françoise Grossen, Schild, 1968, sisaltouw – foto John Bigelow Taylor.
In de jaren ’60 verwierp Françoise Grossen het traditionele rechtlijnige weefgetouw dat het hedendaagse weven toen beperkte tot een intuïtieve benadering van de draad en die resulteerde in de creatie van grootschalige draadvormen, opgebouwd uit knopen, lussen, vlechtingen en wendingen. Op dat moment werd garen nog steeds geassocieerd met gebruiksvoorwerpen of ornamenten, in plaats van met beeldende kunst, en Grossen’s losse, driedimensionale behandeling van het medium werd beschouwd als een revolutionaire stap die de traditionele hiërarchie, waarbij het vakmanschap ondergeschikt was aan de kunst, zou verstoren.
Innovatie in textielkunst
Een aantal andere kunstenaars uit de jaren ’60 en ’70, waaronder Eva Hesse, Sheila Hicks en Magdalena Abakanowicz, begon ook met textiel op een innovatieve manier te werken en ze deelde de interesse van Grossen in het wordingsproces zelf en het verlangen om op een medium-onafhankelijke manier om te gaan met alledaagse materialen zoals koord, touw, kabel en vlechtwerk. Het proces als een esthetische waarde in de kunstwereld van de jaren ’60 en ’70 bood een kader voor dit baanbrekende werk. Grossen vond ook inspiratie in van kabels en koorden gemaakte bouwkundige structuren en objecten, zoals kabelbruggen, de Peruaanse quipu, scheepskabels en natuurlijke vormen, zoals het uitwendige skelet van insecten.
Overzicht van de tentoonstelling - foto Butcher Walsh.
Overzicht van de tentoonstelling – foto Butcher Walsh.
Françoise Grossen, Zwaan, 1967, sisaltouw - foto John Bigelow Taylor.
Françoise Grossen, Zwaan, 1967, sisaltouw – foto John Bigelow Taylor.
Van draadkunst via kabels naar beeldhouwkunst
Haar aanpak bestaat altijd uit het vertalen van deze inspiratiebronnen in abstracte vormen door middel van een cumulatieve, repetitieve aanpak die ze omschrijft als ‘touw op touw, vlecht na vlecht’. Door deze methodische aanpak krijgt haar werk vorm en verschuift en muteert in vormen die op een elegante wijze het thema transformeren van het natuurlijke en culturele bij de verwerking van draden naar utilitaire kabel, om het vervolgens in haar werk te verheffen tot een medium voor beeldhouwkunst.
Françoise Grossen (midden) met de Zwitserse consul bij de opening van de tentoonstelling.
Françoise Grossen (midden) met de Zwitserse consul bij de opening van de tentoonstelling.
Grossen heeft uit de vaste collectie van het Museum of Arts and Design (MAD) een selectie gemaakt van onder andere manden en werkstukken van textiel, hout en metaal en combineerde deze met haar eigen touwsculpturen. Met een voorkeur voor elementaire methoden uit de bouw als taal van abstractie, benadrukt Grossen’s selectie een benadering van hedendaagse beeldhouwkunst die zich richt op de directe transformatie van het materiaal en koppelt deze aan een bredere discussie over manieren om iets te maken in cultuur in de ruimste betekenis van het woord.
Openingstijden
Dinsdag t/m zondag 10.00 – 18.00 uur
Donderdag en vrijdag 10.00 – 21.00 uur
Overzichtsfoto van de tentoonstelling - foto Butcher Walsh.
Overzichtsfoto van de tentoonstelling – foto Butcher Walsh.
Werk van Françoise Grossen - foto Butcher Walsh.
Werk van Françoise Grossen – foto Butcher Walsh.
Françoise Grossen, Symbiosis III, 1974, manillatouw - foto Butcher Walsh.
Françoise Grossen, Symbiosis III, 1974, manillatouw – foto Butcher Walsh.
Françoise Grossen, Contact III, 1977 - foto Joshua White.
Françoise Grossen, Contact III, 1977 – foto Joshua White.
Werk van Françoise Grossen.
Werk van Françoise Grossen.
Deel dit artikel
FacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailFacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailby feather

Oost-West, verbonden door draden

Werk van Corine Post - Delfts blauw.

Het werk voor deze expositie in het Leids Wevershuis is gebaseerd op de relatie tussen Leiden en Delft, verbonden door de Schie, maar ook door hun eeuwenoude relatie met Japan. Deze rode draden reizen door het werk, maken elk op een eigen wijze de verbinding met de kunstenaar. Corine Post, kleindochter van een Leids weesmeisje en dochter van een Delftse plateelschilder, wonend aan de Schie met een fascinatie voor Japanse textieltradities, heeft op een eigen wijze verbindingen gelegd.

Werk van Corine Post.
Werk van Corine Post.
Delfts blauw aardewerk en Japanse stoffen
In deze expositie neemt zij de toeschouwer mee op reis. Impressies van indrukken die zij onderweg opdoet worden vertaald in kleurrijke landschappen alsof zij er als een vogel overheen heeft gevlogen, de mensen die zij ontmoet met een enkele streek inkt weergegeven. Haar persoonlijke relatie met Delft en het Delfts blauwe aardewerk laten haar liefde voor Delft voor zich spreken. Japanse stoffen en diverse technieken van stofbewerking zijn in het werk terug te vinden. Graag werkt zij met natuurlijke materialen en wordt alles met een monnikengeduld met de hand aan elkaar genaaid. Met liefde en toewijding wordt gezocht naar het juiste materiaal en de technische verwerking. Dit levert unieke stukken op die al reizend van oost naar west zijn ontstaan.
Samenwerking Atelier Delftse Vrouwen
Onderdeel van deze expositie is de samenwerking met Atelier Delftse Vrouwen. Er zijn bijna vijftig Japanse vazen te zien, gemaakt naar idee van Corine, maar met een persoonlijke tint van elke deelneemster.
Japanse vazen van Atelier Delftse Vrouwen.
Japanse vazen van Atelier Delftse Vrouwen.
Stichting Atelier Delftse Vrouwen is een interculturele stichting die zich bezig houdt met het bedenken en uitvoeren van laagdrempelige textielkunst-projecten voor alle vrouwen in Delft. Deze stichting wil graag dat vrouwen uit allerlei culturen, van allerlei leeftijden en met diverse achtergronden elkaar ontmoeten tijdens het gezamenlijk werken aan een textielkunstwerk.
Handwerken is immers van alle tijden en culturen. Vrouwen ontmoeten elkaar al eeuwenlang rond het weefgetouw, het spinnewiel of de quilt. En al net zo lang praten vrouwen tijdens het handwerken op een ontspannen manier over alles wat het leven hen te bieden heeft: ze bekijken foto’s van elkaars (klein-) kinderen, wisselen recepten uit en helpen elkaar.
Gevilte Japanse vaas.
Gevilte Japanse vaas.
Japanse vazen
Een aantal jaren terug hebben de vrouwen van het atelier Corine Post een heleboel knopen gegeven. Zij wilde graag een project met knopen doen. In januari 2016 konden ze eindelijk starten met het project en legde zij haar idee uit aan een groot deel van alle groepen van de stichting. Het zullen vazen worden, driedimensionaal, met als thema Japan.
Zij heeft haar inspiratie van Japanse vazen met bloesemtakken opgedaan en verwerkt tot een voorbeeld. Vervolgens kon het versieren van de vlakken op meerdere manieren uitgevoerd worden, zoals applicatie, borduren, textielverf etc. De knopen zijn een onderdeel van de compositie, maar hoeven niet de boventoon te hebben. Het resultaat mag er zijn: er zijn met groot enthousiasme bijna vijftig vazen gemaakt, ieder uniek en met veel aandacht en liefde gemaakt voor deze expositie.
Openingstijden
Dinsdag t/m zondag 13.00 – 16.00 uur
Japanse vaas van Anneliese van Atelier Delftse Vrouwen.
Japanse vaas van Anneliese van Atelier Delftse Vrouwen.
Deel dit artikel
FacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailFacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailby feather

Weefgoed

Werk van Anne van den Heuvel.

Moderne weefkunst staat dit voorjaar centraal in Museum de Kantfabriek met de nieuwe tentoonstelling ‘Weefgoed’, een expositie met werk van vier weefkunstenaars. De expositie is mede naar aanleiding van de Week van het Weven in 2016. Hiervoor organiseert Weefkring-Zuid Nederland van 28 mei tot en met 5 juni diverse activiteiten.

Horst en omgeving was in het verleden sterk verbonden met de weeftechniek. In het museum is te zien dat de textielnijverheid en met name het weven aan de basis lag voor de economie in de regio. Nergens in Nederland was de concentratie van thuisweverijen zo groot.
In de expositie ‘Weefgoed’ over moderne weefkunst laten Anke van Gorp (1951), Anne van de Heuvel (1970), Uta Bollmeyer(1967, Duitsland) en Ank Hazelhoff  (1942) een selectie van hun werk zien. Zij zijn ieder op hun eigen wijze en zeer divers bezig met weeftechnieken.
Werk van Anke van Gorp.
Werk van Anke van Gorp.
Anke van Gorp
Anke heeft een vierjarige basis-weefopleiding gevolgd. Ook de vilttechnieken heeft zij geleerd en zij is zich gaan toeleggen op textielobjecten in de breedste zin van het woord. Door het gebruik van verschillende materialen, kleuren en vormen in het weven en met thema’s uit de natuur vormt zij haar veelal ruimtelijke objecten. Ook haar tweedimensionale weefsels lijken te bewegen door een oneindig aantal draadpootjes.
Anne van den Heuvel
Anne is cum laude afgestudeerd aan de Kunstacademie St. Joost in Breda, o.a. voor mode-ontwerpen. Zij is cultureel ondernemer en maakt monumentale en decoratieve kunstwerken die invloed hebben op de akoestiek. Zij werkt met intense kleuren. (Bovenste foto.)
Uta Bollmeyer
Na de middelbare school heeft Ute een driejarige opleiding in handweven gevolgd. Na enkele jaren bij weverijen te hebben gewerkt, heeft ze het Masterdiploma gehaald en is gaan experimenteren om tweekleurige beelden te weven. Nu ontwerpt en weeft ze vooral portretten, dieren en planten. Ze hanteert overwegend de Beiderwand-techniek (dubbel weven).
Werk van Ank Hazelhoff.
Werk van Ank Hazelhoff.
Ank Hazelhoff
Van kinds af heeft Ank iets met textiel. Het begon met zelf kleren maken om daarna te gaan spinnen en weven. Na een driejarige weefopleiding is zij meer gaan experimenteren. Ruimtelijk werk, met afwijkende materialen zoals plastic, papier en koperdraad. Gebruikmakend van weefpatronen en kleuren vormt zij weefsels tot een twee- of driedimensionaal object. Dit leidt tot verrassende resultaten. Ank wil in haar werk laten zien wat er met weven allemaal mogelijk is.
Openingstijden
Tot 1 april dinsdag t/m zondag van 14.00 – 17.00 uur
Na 1 april dinsdag t/m zondag van 11.00 – 17.00 uur
Werk van Uta Bollmeyer.
Werk van Uta Bollmeyer.
Deel dit artikel
FacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailFacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailby feather