Archives

Christian Dior, designer of dreams

Écarlate middagjurk, herfst-winter 1955 Haute Couture collectie, Y line - foto Laziz Hamani.

De blijvende invloed van Christian Dior op de mode

In februari 2019 opent het Victoria & Albert Museum de meest uitgebreide tentoonstelling die ooit in het Verenigd Koninkrijk over het modehuis Dior is gehouden. Een periode overbruggend van 1947 tot heden, toont ‘Christian Dior: Designer of Dreams’ de geschiedenis en impact van één van de meest invloedrijke couturiers uit de 20ste eeuw, Christian Dior, en de zes artistiek directeuren die hem hebben opgevolgd, om zo de blijvende invloed van het modehuis te laten zien.

Christian Dior met model Sylvie, circa 1948.
Christian Dior met model Sylvie, circa 1948.
Christian Dior en Groot-Brittannië
Gebaseerd op de tentoonstelling ‘Christian Dior: Couturier du Rêve’, georganiseerd door het Musée des Arts Décoratifs in Parijs, is de tentoonstelling opnieuw vormgegeven voor het Victoria & Albert Museum (V&A). Een aan de tentoonstelling toegevoegd deel laat voor het eerst de fascinatie van de ontwerper voor de Britse cultuur zien. Dior bewonderde de grootsheid van de grote landhuizen en tuinen van Groot-Brittannië, evenals de Britse oceaanschepen, waaronder de Queen Mary. Hij had ook een voorkeur voor Savile Row-maatpakken. In 1947 organiseerde hij zijn eerste Britse modeshow in het Savoy Hotel in Londen en in 1952 richtte hij Christian Dior Londen op.
Deze tentoonstelling onderzoekt de creatieve samenwerking van Dior met invloedrijke Britse fabrikanten en zijn meest opmerkelijke Britse klanten, van auteur Nancy Mitford tot balletdanseres Margot Fonteyn. Een hoogtepunt is de Christian Dior-jurk, gedragen door prinses Margaret voor haar 21ste verjaardagsfeest, in bruikleen van het Museum of London. Het laat ook de spectaculaire modeshows van Dior herleven die gehouden werden in de meest luxueuze paleizen van het Verenigd Koninkrijk, waaronder Blenheim Palace in 1954.
Prinses Margaret van Engeland (1930-2002) - foto Cecil Beaton (1904-80), Londen, GB, 1951.
Prinses Margaret van Engeland (1930-2002) – foto Cecil Beaton (1904-80), Londen, GB, 1951.
Schets van Christian Dior voor model Londres, herfst-winter 1950 Haute Couture collectie.
Schets van Christian Dior voor model Londres, herfst-winter 1950 Haute Couture collectie.
Meer dan tweehonderd Haute Couture-kledingstukken
Ontleend aan de uitgebreide Dior-archieven toont de tentoonstelling ook hoogtepunten uit de Couture-collecties van wereldklasse, waaronder de iconische Bar Suit, in 1960 door het Huis van Dior aan het museum geschonken. De tentoonstelling presenteert meer dan vijfhonderd objecten met meer dan tweehonderd zeldzame Haute Couture-kledingstukken, naast accessoires, modefotografie, film, parfum, make-up, illustraties, tijdschriften en de persoonlijke bezittingen van Christian Dior.
De tentoonstelling belicht Dior’s visie op vrouwelijkheid, zowel op het gebied van kleding, accessoires als geuren. Bloemen zijn typerend voor het modehuis en hebben het silhouet, borduurwerk en stofbedrukking geïnspireerd, maar ook de lancering van Miss Dior in 1947, de eerste geur gecreëerd naast de eerste show.
Iedere opvolger heeft zijn eigen interpretatie
Van tuinbouw tot wereldwijde reizen en decoratieve kunst uit de 18de eeuw, de show onthult de inspiratiebronnen die de esthetiek van het huis van Dior hebben bepaald. Van de gewaagde ontwerpen van Yves Saint Laurent tot de rationele stijl van Marc Bohan, de flamboyance van Gianfranco Ferré, de uitbundigheid van John Galliano, het minimalisme van Raf Simons en de feministische visie van Maria Grazia Chiuri over mode, de tentoonstelling laat zien hoe elk opeenvolgend artistiek directeur trouw is gebleven aan Dior’s visie op Haute Couture, terwijl hij zijn eigen creatieve gevoel aan het Huis gaf.
John Galliano voor Christian Dior, Haute Couture, herfst-winter 2004 - foto Laziz Hamani.
John Galliano voor Christian Dior, Haute Couture, herfst-winter 2004 – foto Laziz Hamani.
Christian Dior's 'bar suit' 1947 - foto Willy Maywald.
Christian Dior’s ‘bar suit’ 1947 – foto Willy Maywald.
Tim Reeve, adjunct-directeur van het V&A, vertelt: “’Christian Dior: Designer of Dreams’ eert een van de meest ingenieuze en iconische ontwerpers in de modegeschiedenis. Deze enorm populaire tentoonstelling uit Parijs, die de grootste modetentoonstelling is die het V&A sinds Alexander McQueen organiseert, zal een nieuw licht werpen op de fascinatie van Dior voor Groot-Brittannië. Het V&A bezit een van de grootste en belangrijkste modecollecties ter wereld en we zijn verheugd dat we voor deze spectaculaire tentoonstelling hoogtepunten uit onze toonaangevende collectie kunnen onthullen naast die van het opmerkelijke archief van het Huis van Dior.”
Herdefiniëring van het vrouwelijk silhouet
Oriole Cullen, mode- en textielcurator bij het V&A: “In 1947 veranderde Christian Dior het gezicht van de mode met zijn ‘new look’, die het vrouwelijke silhouet opnieuw definieerde en de naoorlogse Parijse mode-industrie nieuw leven in blies.
Vestiging van Christian Dior, Avenue Montaigne 30, Parijs, circa 1947.
Vestiging van Christian Dior, Avenue Montaigne 30, Parijs, circa 1947.
Het erkende de belangrijke bijdrage van Dior aan de geschiedenis van het modeontwerp al vroeg in zijn carrière en verwierf vanaf de jaren vijftig zijn schetsen en kledingstukken. De invloed van Christian Dior’s ontwerpstijl was allesdoordringend en hielp om een tijdperk te definiëren. Op hun eigen manier heeft elk van de opeenvolgende artistieke directeuren van Dior aan de ontwerpen van Dior gerefereerd en deze geherinterpreteerd en de erfenis van de oprichter voortgezet, zo ervoor zorgend dat het Huis van Christian Dior in de voorhoede staat van de mode van vandaag. Meer dan zeventig jaar na de oprichting zal deze V&A-tentoonstelling de blijvende invloed van het Huis van Dior eren en de relatie van Dior met Groot-Brittannië helpen ontdekken.”
Openingstijden
Dagelijks 10.00 – 17.45 uur
Vrijdag 10.00 – 22.00 uur

Bovenste foto: Écarlate middagjurk, herfst-winter 1955 Haute Couture collectie, Y line – foto Laziz Hamani.

Pérou korte avondjurk, herfst-winter 1954 Haute Couture collectie, H line - foto Laziz Hamani.
Pérou korte avondjurk, herfst-winter 1954 Haute Couture collectie, H line – foto Laziz Hamani.
Christian Dior (1905–57), Avril, jurk, Haute Couture, lente-zomer 1955, A Line - foto Laziz Hamani.
Christian Dior (1905–57), Avril, jurk, Haute Couture, lente-zomer 1955, A Line – foto Laziz Hamani.
Christian Dior met model Lucky, circa 1955.
Christian Dior met model Lucky, circa 1955.

 

Deel dit artikel
FacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailFacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailby feather

Label it: Trademarks in Fashion

Label it

In het kader van de Stadstriënnale Hasselt/Genk, een multidisciplinair kunstenfestival dat kunst, design en mode verenigt, brengt Modemuseum Hasselt van 1 oktober 2016 tot en met 12 februari 2017 ‘Label it: Trademarks in Fashion’. Aan de hand van drie luiken en specifieke case studies verkent deze expo het systeem van trademarks, identiteit en de kopie- en counterfeitindustrie in de mode. De tentoonstelling brengt echter geen louter één op één verhaal van echt en nep, maar gaat dieper in op trademarks als juridische en sociale constructie.

label-it-foto-2Wat maakt een merk? Wat construeert de identiteit van een modehuis? Op deze vragen tracht ‘Label it ‘een antwoord te presenteren aan de hand van topstukken van dito ontwerpers uit de eigen collectie en uit de verzamelingen van nationale en internationale musea en modehuizen.
De oorsprong van het merk in de mode
Het eerste luik van de tentoonstelling heeft een historische focus, waarbij het systeem van kopiëren en licenties onder de loep genomen worden. De basis hiervan gaat terug tot het Parijs van de jaren 1850 en is te danken aan Charles Frederick Worth. Deze beroemde ontwerper wordt algemeen beschouwd als de grondlegger van de haute couture en stond aan de basis van de Chambre Syndicale de la Haute Couture. Deze belangenorganisatie had als doel haar leden en hun creaties te beschermen.
Merklabel van Charles Frederick Worth.
Merklabel van Charles Frederick Worth.
Worth naaide als een van de eerste de naam van zijn modehuis in zijn creaties en presenteerde ontwerpen tijdens modeshows. Dit bracht een niet eerder geziene kopieerindustrie teweeg. In de eerste decennia van de twintigste eeuw bundelden verschillende ontwerpers zoals Madeleine Vionnet, Jacques Doucet, Jeanne Lanvin, Jeanne Paquin en vele anderen hun krachten om zich te beschermen tegen deze illegale praktijken. Tevergeefs echter. Toen ontwerper Paul Poiret rond 1917 een bezoek bracht aan de Verenigde Staten merkte hij tot zijn grote ontsteltenis dat zijn ontwerpen in minder kwalitatieve materialen tegen spotprijzen te koop werden aangeboden.
Het ontstaan van licenties
Er werden ingenieuze licentiesystemen uitgedacht, waarbij de ontwerper toestemming gaf – tegen betaling – om ontwerpen te kopiëren. Schetsen, toiles en patronen werden verkocht aan nationale en internationale handelaars en grootwarenhuizen. België speelde een belangrijke rol in de verspreiding van de laatste modes, die gedicteerd werden door ontwerpers in Parijs, omwille van de geografisch gunstige ligging en taalovereenkomst. In de expositie wordt Belgiës spilfunctie extra in de verf gezet.
Cristobal Balenciaga.
Cristobal Balenciaga.
Het historische verhaal gaat verder met ronkende namen als Chanel in de jaren 20 en Dior en Balenciaga eind jaren 40 – begin jaren 50. Deze drie ontwerpers hadden een geheel persoonlijke en uiteenlopende visie op de kopieerindustrie. Balenciaga bijvoorbeeld weerde alle pers van zijn modeshows en presenteerde later dan de andere grote huizen om illegale praktijken tegen te gaan. We eindigen in de jaren 60 wanneer de modewereld op zijn grondvesten davert door het toenemende belang van de ready-to-wear industrie.
Trademark als sociale constructie
Luik twee van ‘Label it’ bekijkt het systeem van de trademarks als sociale constructie. Hier gaat alle aandacht naar het DNA van modehuizen. Denken we maar aan breigoed bij Christian Wijnants en Missoni, kleurgebruik bij Dries Van Noten en zwarttonen bij Ann Demeulemeester, historische referenties bij Alexander McQueen, Olivier Theyskens en Vivienne Westwood en jeugd bij Raf Simons. In dit onderdeel wordt het belang van de designer voor de identiteit van een merk ook in de verf gezet en specifiek aan de hand van het Maison Margiela.
Het beroemde logo van Louis Vuitton.
Het beroemde logo van Louis Vuitton.
Logohijacking
Logomania en logohijacking vormen het laatste luik van de expo. Hier wordt dieper ingegaan op het gebruik en het kapen van logo’s. Centraal hierbij staan huizen als Louis Vuitton, Hermès en Gucci. Bij logohijacking wordt gekeken naar het hergebruik van logo’s in nieuwe contexten. Bijzonder dankbare voorbeelden leveren het werk van onder meer Raf Simons, Viktor & Rolf, Demna Gvasalia voor Vetements en Balenciaga, en Jeremy Scott voor Moschino.
Hermès-logo.
Hermès-logo.
‘Label it. Trademarks in Fashion’ brengt het bijzondere werk samen van ontwerpers en huizen als Alexander McQueen, Olivier Theyskens, Christian Dior, Louis Vuitton, Hermès, Dries Van Noten, Maison Margiela, Balenciaga, Vetements, Coco Chanel, Moschino, Christian Wijnants, Missoni, Ann Salens, Ann Demeulemeester, Viktor & Rolf en Raf Simons.
Openingstijden
Dinsdag t/m zondag 10.00 – 17.00 uur
Deel dit artikel
FacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailFacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailby feather

Game Changers – het 20ste-eeuwse silhouet heruitgevonden

Issey Miyake, 1990-2015, foto Francis Giacobetti.

De tentoonstelling ‘Game Changers – het 20ste-eeuwse silhouet heruitgevonden’ bekijkt het grensverleggende werk van modeontwerper Cristóbal Balenciaga. Zijn vernieuwende ontwerpen zorgden in het midden van de 20ste eeuw voor het ontstaan van een nieuw silhouet waarbij het lichaam meer bewegingsruimte krijgt en architecturale volumes ontstaan. Samen met de pioniers van de jaren 1920–30 en later ook de ontwerpers uit de jaren 1980–90 zorgde hij voor een alternatief voor het heersende zandlopersilhouet. Deze groep ‘Game Changers’ bekeek de 20ste-eeuwse mode vanuit een nieuw perspectief.

Comme des Garçons, herfst-winter 2012-13, foto Mark Segal, model Monika Sawicka.
Comme des Garçons, herfst-winter 2012-13, foto Mark Segal, model Monika Sawicka.
Cristobal Balenciaga, herfst-winter 1950, foto Balenciaga Archives.
Cristobal Balenciaga, herfst-winter 1950, foto Balenciaga Archives.
Invloeden uit Japan, zoals de kimono, zorgen aan het begin van de 20ste eeuw voor de bevrijding van de vrouw uit haar nauwe korset. Modeontwerpers zoals Madeleine Vionnet, Paul Poiret, Coco Chanel en Cristóbal Balenciaga geven in de jaren 1920–30 elk op hun manier vorm aan deze vrijheid door zowel technische innovaties als moderne ideeën over vrouwelijkheid. Aan het einde van de 20ste eeuw worden de grenzen van het vrouwelijk silhouet verder afgetast door Japanse en Belgische ontwerpers als Issey Miyake, Yohji Yamamoto, Comme des Garçons, Ann Demeulemeester en Martin Margiela. Zij maken ruimte voor nieuwe vormen en lichaamscontouren en geven een nieuwe invulling aan wat als mode kan beschouwd worden.
Cristóbal Balenciaga (1895–1972).
Cristóbal Balenciaga (1895–1972).
Cristóbal Balenciaga
Centraal in de tentoonstelling staat de Baskische modeontwerper Cristóbal Balenciaga (1895–1972), die als scharnierfiguur tussen beide periodes de architect van de vernieuwing is. Zijn patronen en werk krijgen de hoofdrol. De andere ontwerpers die aan bod komen werkten vergelijkbare radicale ideeën elk op hun eigen manier verder uit en verlegden zo mee de grenzen van het klassieke vrouwelijk silhouet.
Mode wordt op deze manier meer dan een opeenvolging van trends; mode wordt een manier om lichaam, ruimte en beweging vorm te geven. De ‘Body Meets Dress, Dress Meets Body’ collectie uit 1997 van Rei Kawakubo (Comme des Garçons) toont in welke mate deze nieuwe vormtaal een deel is geworden van het modebeeld.
Georgina Godley Sport Couture, herfst-winter 1990, foto Georgina Godley.
Georgina Godley Sport Couture, herfst-winter 1990, foto Georgina Godley.
‘Haute Couture is like an orchestra, whose conductor is Balenciaga. We other couturiers are the musicians and we follow the direction he gives.’ – Christian Dior.
Comme des Garçons, Body meets Dress, Dress meets Body, lente-zomer 1997, foto Yannis Vlamos.
Comme des Garçons, Body meets Dress, Dress meets Body, lente-zomer 1997, foto Yannis Vlamos.
De expo verenigt honderd unieke couture- en prêt-à-porter-silhouetten van onder andere Cristóbal Balenciaga, Paul Poiret, Madeleine Vionnet, Gabrielle Chanel, maar ook Issey Miyake, Ann Demeulemeester, Comme des Garçons, Yohji Yamamoto en Maison Martin Margiela, met bruiklenen van prestigieuze collecties van het museum van het Fashion Institute of Technology in New York, V&A Londen, MUDE Lisboa en het Musée Galliera in Parijs.
Openingstijden
Dinsdag t/m zondag 10.00 – 18.00 uur.

 

Issey Miyake, 1990-2015, foto Francis Giacobetti.
Issey Miyake, 1990-2015, foto Francis Giacobetti.
Ann Demeulemeester, lente-zomer 2009, foto Dan en Corinne Lecca.
Ann Demeulemeester, lente-zomer 2009, foto Dan en Corinne Lecca.
Cristobal Balenciaga, herfst-winter 1958, foto Balenciaga Archives.
Cristobal Balenciaga, herfst-winter 1958, foto Balenciaga Archives.
Comme des Garçons, herfst-winter 2012-13, foto Sophie Delaporte.
Comme des Garçons, herfst-winter 2012-13, foto Sophie Delaporte.
Comme des Garçons, herfst-winter 2012-13, foto Mark Segal, model Monika Sawicka.
Comme des Garçons, herfst-winter 2012-13, foto Mark Segal, model Monika Sawicka.
Deel dit artikel
FacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailFacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailby feather

Seide – Textile Pracht aus 2000 Jahren

Italiaanse of Spaanse zijden stof, 15de eeuw.

Het Duitse Textielmuseum Krefeld presenteert meer dan 240 zijden objecten uit de eigen collectie. De oudste stukken zijn ongeveer tweeduizend jaar oud en dateren uit de tijd van de Han-dynastie in China. Uit de eerste helft van de 20ste eeuw wordt avond-, cocktail- en trouwkleding getoond van zijde en haute couture jurken van Madeleine Vionnet, Christian Dior en Pierre Balmain.

Perzische zijde, 17de eeuw.
Perzische zijde, 17de eeuw.
Naast de beweging van handelsgoederen en ambachtslieden langs de befaamde Zijderoute, richt de tentoonstelling zich ook op de ontwikkeling en verfijning van het zijdeweven, de ontwikkeling van ontwerp en mode en van de smaak van de gebruiker hiervan. Het Duitse Textielmuseum Krefeld is één van ’s werelds belangrijkste collecties van historische kostbare textiel en kleding. De collectie bevat nu bijna 30.000 objecten uit de hele wereld, van de oudheid tot heden.
Zijden jurk, circa 1900 - 1910.
Zijden jurk, circa 1900 – 1910.
Unieke stukken voor het eerst te zien
De nieuwe tentoonstelling in het ‘Haus am Andreasmarkt’ is bijna twee jaar in voorbereiding geweest, van het eerste idee tot de voltooiing in het eigen restauratieatelier. ‘We openen onze schatkamer’, zegt museumdirecteur dr Annette Schieck. In de afgelopen weken hebben zeven restaurateurs in de werkplaats aan talrijke tentoonstellingsstukken gewerkt. Daaronder acht kledingstukken die voor het eerst in het openbaar te zien zijn. Het gaat om zijden jurken uit de 18de tot de vroeg-20ste eeuw, waarvan de snit en versiering representatief zijn voor hun respectievelijke tijdperk.
De tentoonstelling in het Duitse textielmuseum is verdeeld in twee delen: op de begane grond kunnen bezoekers op hun eigen manier de Zijderoute volgen. De geselecteerde objecten zijn uit gebieden langs de Zijderoute, die van China via de Middellandse Zee naar Italië en tenslotte in de moderne tijd tot Krefeld, de fluweel- en zijdestad, loopt. Onder de tentoongestelde werken zijn onder andere archeologische vondsten uit China en de late periode van het oude Egypte, textiel uit de islamitische tijd van het Nabije Oosten, middeleeuwse Italiaanse zijde, zijden borduurwerk en gewaden, deels uit Krefeld, Franse zijde en Art Nouveau-textiel.
Italiaanse zijden lampas, 15de eeuw.
Italiaanse zijden lampas, 15de eeuw.
Zijden borduurwerk.
Zijden borduurwerk.
Demonstratie goudborduurwerk
Op de eerste etage worden kleding en gewaden gepresenteerd, maar ook ongewone voorwerpen zoals kaarten van kunstzijde (rayon), die Britse parachutisten in de Tweede Wereldoorlog als gids bij zich hadden. Daarnaast is er een atelier voor goudborduurwerk ingericht. Tijdens de tentoonstelling zal er op een aantal zondagen goudborduurwerk uit 1500 met zijden en goudborduursel worden nagemaakt om een indruk te geven van deze techniek.
Op deze tentoonstelling zal een uitgebreid programma van evenementen worden aangeboden. Zo zal er tijdens de tentoonstelling in juli een project met studenten van de Academie voor Mode en Design uit Düsseldorf zijn. Op woensdag en zondag om 14.30 uur zijn er openbare rondleidingen. Rondleidingen voor groepen kunnen tevens georganiseerd worden. Bezoekers kunnen bij de kassa een verklarende woordenlijst van de tentoonstelling krijgen, naast een boekje met toelichting.
Openingstijden
1 april t/m 31 oktober dinsdag t/m zondag 10.00 – 18.00 uur
1 november t/m 31 maart dinsdag t/m zondag 11.00 – 17.00 uur
Fragment van een Tibettaanse mandala, 1330-1332.
Fragment van een Tibettaanse mandala, 1330-1332.
Zijden weefstof met bloeiende bloemen, circa 1900.
Zijden weefstof met bloeiende bloemen, circa 1900.
Deel dit artikel
FacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailFacebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmailby feather